Ομήρου Οδύσσεια

Ραψωδία ζ – 11ηΕνότητα

Κύριο θέμα…

Η συνάντηση

του Οδυσσέα
με τη Ναυσικά

Η ραψωδία ζ έχει ρόλο μεταβατικό!

Βοηθά τον Οδυσσέα να βγει από τον βαθύ ύπνο και

να συνεχίσει την πορεία του προς τον νόστο.

Βασικό ρόλο έχει η Ναυσικά, που εμφανίζεται ως η πιο γοητευτική

μορφή της Οδύσσειας και συγκινεί τον Οδυσσέα. Και εκείνη, βέβαια,
γοητεύεται από αυτόν.

Τον βοηθά αλλά και η ίδια, με τη στάση της απέναντί του, τα λόγια

και τις πρωτοβουλίες της, πετυχαίνει την ενηλικίωσή της.

ΑΣΚΗΣΗ:
Ποια είναι τα νέα προβλήματα του Οδυσσέα και ποιες οι αποφάσεις
του;

Ξεκινώ, έτσι: Ο Οδυσσέας έρχεται αντιμέτωπος με νέα προβλήματα,
τα οποία πρέπει να λύσει. Αρχικά, …

Ποια είναι τα νέα προβλήματα του Οδυσσέα; Ποιες οι αποφάσεις του;
Απάντηση:

• Αρχικά, αναρωτιέται σε ποιον τόπο βρίσκεται και τι ανθρώπους θα

συναντήσει. (Τυπική φράση: Σε ποιων ανθρώπων έφτασα πάλι τη χώρα;
είναι αλαζόνες, άγριοι κι άδικοι; ή μήπως τη φιλοξενία γνωρίζουν κι ο νους
τους σέβεται τα θεία;)

• Γρήγορα ανακτά το θάρρος και την ψυχραιμία του και αποφασίζει να βγει

από την κρυψώνα του. (150-159)

• Στη συνέχεια, προβληματίζεται για τη στάση που πρέπει να κρατήσει

απέναντι στη Ναυσικά: να την πλησιάσει, για να την ικετεύσει, ή να μείνει
σε απόσταση και να γονατίσει, ζητώντας βοήθεια.

• Τελικά, αποφασίζει να κάνει το δεύτερο, δείχνοντας σεβασμό στη νεαρή

κοπέλα.

Ποιος είναι ο ρόλος της Αθηνάς;
Απάντηση:

• Η Αθηνά παίζει σημαντικό ρόλο στο απόσπασμα, παρά το γεγονός

ότι δεν εμφανίζεται.

• Σχεδιάζει τη συνάντηση Οδυσσέα-Ναυσικάς, μεθοδεύοντας την

άστοχη μπαλιά της κοπέλας (142-148).

• Ταυτόχρονα, δίνει θάρρος στη Ναυσικά, ώστε να σταθεί ψύχραιμη

μπροστά στην παρουσία του γυμνού και άγριου στην όψη άνδρα
(173-175).

Δομή του λόγου του Οδυσσέα (στίχ. 185-227):

α) Προβαίνει σε ικεσία και εγκώμιο της κόρης, συνδυασμένο με διακριτική
προβολή του δικού του προτύπου.

β) Κάνει αναφορά στην τελευταία του ταλαιπωρία και στους τωρινούς
φόβους του.

γ) Υποβάλει το αίτημά του που
συνοδεύεται από μεγάλες και
προσεγμένες ευχές.

Δομή του λόγου της Ναυσικάς (στίχ. 229-241):

α) Συνοψίζει την εντύπωση που της προκάλεσε ο λόγος του Οδυσσέα και
ανταποδίδει τον έπαινο.

β) Τον παρηγορεί, ανάγοντας στον Δία τη μοίρα του καθενός και πρέπει
να υπομείνει τη δική του.

γ) Ικανοποιεί τα μικρά αιτήματά του.

δ) Του δίνει πρόσθετες πληροφορίες για το όνομα των κατοίκων, για τη
δική της ταυτότητα, για τον πατέρα της.

Άρα, ο λόγος της είναι καίριος και αντίστοιχος προς τον λόγο του
Οδυσσέα: έπαινος-παρηγορία-εξασφάλιση αιτήματος-πληροφορίες.