FILIPINO 2

Ang mga mito o mitolohiya ang parte ng mga karunungang-bayan. Ito ay mga kwentong naipasa sa satin ng mga sinaunang Pilipino. Kaya naman, dapat ito bigyang halaga at ingatan. Pero ano nga ba ang mga katangian ng mga kwentong ito?

Ang kwentong mitolohiya ay isang malaking uri ng literatura na kung saan ang madalas na tinatalakay ng mga kwento ay mga diyos at diyosa at iba pang makapangyarihang nilalang.

           Kadalasan ito ay naka-ankla sa kultura, tradisyon, alamat at relihiyon ng isang rehiyon o bansa. Madalas, ang tinatahak na tema ng mitolohiya ay kababalaghan. Ngunit, kahit na nababalot ito ng kababalaghan at madalas ang kathang-isip lamang, mayroong pa din itong mga nai-aambag sa kasaysayan at pati na rin sa mga modernong pag aaral.

 Alamat ang tawag sa pasalitang literature na ipinamana pa sa atin ng ating mga ninuno. Mga simpleng istorya ito na nagsasalaysay kung saan nanggagaling ang maraming bagay-bagay sa ating kapaligiran. Ilan sa klasipikasyon ng alamat ay tumutukoy kay bathala, sa kalikasan, sa kultura, at sa pinanggalingan ng mga hayop at halaman.

Ang alamat ay isang uri ng kwentong bayan at panitikan na nagsasalaysay ng mga pinagmulan ng mga bagay-bagay sa daigdig. Ang salitang alamat ay panumbas sa salitang “Legendus” ng wikang latin at “Legend” ng wikang Ingles na ibig sabihin ay “upang mabasa”. Sinasabi na bukod sa nakaaaliw ito sa mga mambabasa ay nakapagtuturo rin ito ng aral upang makamit natin ang kabuuang kaunlaran.

Ang kuwentong-bayan (Ingles: folklore) ay mga kathang isip na kuwento o salaysay na ang mga kumakatawan ay ang mga pag-uugali at mga uro ng mga mamamayan sa isang lipunan. Ito ay nabuo ng mga manunulat upang kanilang maipahayag ang mga sinaunang pamumuhay at upang maging gabay ng mga tao sa kasalukuyang pamumuhay. Maari nilang gawing basehan lalo na ang mga wastong pag-uugali at mga aral na gustong ibigay ng kuwento.