ΠΑΛΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

​Ο γαλατάς ήταν ο πρώτος πλανόδιος μικροπωλητής της ημέρας. Φόρτωνε τα γκιούμια με το φρέσκο γάλα στο γαϊδουράκι του και ξεκινούσε πρωί-πρωί απ' το χωριό του για την πόλη. Έπρεπε να προφτάσει να εξυπηρετήσει όλους τους πελάτες. Την ίδια πάντα ώρα, πιστό στο ραντεβού, έδενεσε κάποιο δέντρο το ζώο του και ξεκινούσε το μοίρασμα. Έπαιρνε στο ένα χέρι το γκιούμι (βαθύ μπακιρένιο σκεύος με στόμιο) και στο άλλο τη μικρή κούπα, που ζύγιζε 1/2 της οκάς και χτυπούσε τις πόρτες. Ήξεραν οι νοικοκυρές κι έβγαιναν με την μπακιρένια κανάτα ή την κατσαρόλα στο χέρι. Μερικές πάλι για να μη σηκωθούν απ' το κρεβάτι, άφηναν στην εξώπορτα το κατσαρολάκι να το γεμίσει ο γαλατάς. Το γέμιζε αυτός και έβαζε και μια πέτρα από πάνω για να μην αναποδογυρίσει το σκεύος καμιά γάτα. Μέχρι τη δεκαετία του '70 περνούσαν ακόμη γαλατάδες απ' τις γειτονιές. Με τη λειτουργία όμως των εργοστασίων γάλακτος, χάθηκαν.

Για την κατασκευή της γκλίτσας χρησιμοποιούνται δύο είδη ξύλου. Η "κεφαλή" γίνεται από ρίζα πυξαριού, που φέρει πάνω της διάφορα, ανάγλυφα σχέδια, ενώ η βέργα από ξύλο κρανιάς. Υπάρχουν δύο ειδών γκλίτσες: η τσοπάνικη και η γεροντική. Στην πρώτη, η κεφαλή είναι πιο μεγάλη και με μεγαλύτερη "καμπούρα". Επίσης, υπάρχει μεγαλύτερο κενό μεταξύ κεφαλής και βέργας και τούτο, για να πιάνεται, από τον τσοπάνο, το πόδι του προβάτου, όπως επίσης για να στηρίζεται και ξεκουράζεται και ο ίδιος. Στη γεροντική, η κεφαλή είναι μικρή, αλλά πιο κομψή .Αυτό το επάγγελμα σχεδόν έχει ''σβήσει'' , διότι είναι λίγοι αυτοί που τις αγοράζουν αλλά και αυτοί που τις φτιάχνουν.

​Έφερνε παλιά στα χωριά , φορτωμένος ή με το ζώο ότι μπορούσε να φανταστεί κανείς. Υφάσματα με τον πήχη, πουκάμισα, κάλτσες, κλωστές, εσώρουχα, κουμπιά, λάστιχο, κουβαρίστρες, τσατσάρες, χτένια, βαφές και πολλά άλλα ακόμα. Η πληρωμή γινόταν συνήθως σε είδος. Το επάγγελμα του πλανόδιου εμπόρου, που γυρνούσε στα χωριά και στις γειτονιές ασκούσαν επαγγελματίες διαφόρων ειδικοτήτων, που ήταν συχνά και παραγωγοί του προϊόντος. Οι έμποροι αυτοί μετέφεραν το εμπόρευμα τους στους ώμους ή πάνω στο υποζύγιο που τους συνόδευε .Στις μέρες μας υπάρχει μόνο σε ορισμένα χωριά.

​Ευχαριστώ !