​Στον γραπτό λόγο, το τελικό -ν διατηρείται πάντα:

• στον ενικό του αρσενικού οριστικού άρθρου (τον)

• στον ενικό του αρσενικού αόριστου άρθρου (έναν)

  για να αποφεύγεται η σύγχυση με το ουδέτερο οριστικό και αόριστο άρθρο (το, ένα).

  π.χ. τον νέο (άντρα) αλλά το νέο (είδηση) έναν νέο (άντρα) αλλά ένα νέο (είδηση)

  Το τελικό -ν γράφεται πάντα

• στο άρθρο των

• στην προσωπική αντωνυμία αυτόν, τον

• στο σαν

  ​

  π.χ. των θαλασσών, αυτόν θέλει, τον φώναξε, σαν λύκος

​Υπάρχουν ορισμένες λέξεις στις οποίες το τελικό -ν άλλοτε παραμένει και άλλοτε χάνεται. Αυτές είναι: το άρθρο την, το εμπρόθετο στην, η προσωπική αντωνυμία του τρίτου προσώπου αυτήν, την, τα μόρια δεν και μην.

​

Οι λέξεις αυτές διατηρούν το τελικό «ν», όταν η επόμενη λέξη αρχίζει από:

• τα φωνήεντα (α, ε, η, ι, ο, υ, ω),

• τα σύμφωνα κ, π, τ, ξ, ψ

• από τα δίψηφα σύμφωνα (μπ, ντ, γκ, τσ, τζ)

π.χ. στην αυλή, μην ξεχάσεις, δεν έχω

​

Άρα, οι λέξεις αυτές χάνουν το τελικό -ν όταν η επόμενη λέξη αρχίζει από ένα από τα υπόλοιπα σύμφωνα: β, δ, γ, φ, θ, χ, μ, ν, λ, ρ, σ, ζ. π.χ. τη δασκάλα, τη θυμήθηκα, δε θέλω