mein dein

die --> eine --> meine --> deine

​das --> ein --> mein --> dein

​Eva: Das ist mein Kuli.

Thomas: Ja, das ist dein Kuli.​

​To jest (jakiś) długopis. Ten długopis jest Ewy.

Ewa: To jest mój długopis.

Tomek: Tak, to jest twój długopis.​

Eva: Das ist mein Bleistift.

Thomas: Ja, das ist dein Bleistift.​

​To jest (jakiś) ołówek. Ten ołówek jest Ewy.

Ewa: To jest mój ołówek.

Tomek: Tak, to jest twój ołówek.​

Eva: Das ist meine Mappe.

Thomas: Ja, das ist deine Mappe.​

​To jest (jakaś) teczka. Ta teczka jest Ewy.

Ewa: To jest moja teczka.

Tomek: Tak, to jest twoja teczka.​

Eva: Das ist meine Lampe.

Thomas: Ja, das ist deine Lampe.​

​To jest (jakaś) lampa. Ta lampa jest Ewy.

Ewa: To jest moja lampa.

Tomek: Tak, to jest twoja lampa.​

Eva: Das ist mein Buch.

Thomas: Ja, das ist dein Buch.​

​To jest (jakaś) książka. Ta książka jest Ewy.

Ewa: To jest moja książka.

Tomek: Tak, to jest twoja książka.​

​UWAGA:

"książka" w jęz. niemieckim jest rodzaju nijakiego "das".​

Eva: Das ist mein Lineal.

Thomas: Ja, das ist dein Lineal.​

​To jest (jakaś) linijka. Ta linijka jest Ewy.

Ewa: To jest moja linijka.

Tomek: Tak, to jest twoja linijka.​

​UWAGA:

"linijka" w jęz. niemieckim jest rodzaju nijakiego "das".​