​Bir süre sonra “soru işareti”ni kaybetti. Artık soru sormaz oldu ve hiçbir şey onu ilgilendirmiyordu: ne evren ne dünya ne de kendi apartmanı umurundaydı.

​

Birkaç yıl sonra “iki nokta” işaretini kaybetti. Böylece davranış nedenlerini başkalarına açıklamaktan da vazgeçti.

​

Ömrünün sonuna doğru elinde sadece “tırnak işareti” kalmıştı. Kendine özgü tek düşüncesi yoktu. Yalnız başkalarının düşüncelerini tekrarlıyordu.

​

Düşünmeyi de unutunca son “nokta”ya ulaşmıştı.

​

Alex Kanevsky - Kaybedilenler

​NOKTALAMA İŞARETLERİNİN ÖNEMİ

İnsanı insan yapan ögelerin başında dil gelir. Duygu, düşünce ve istekler dil ile anlatılır. Anlatımın doğru, anlaşılır olması için sesi iyi kullanmak, tonlamaya dikkat etmek gerekir. Ayrıca el, yüz hareketleriyle konuşmak desteklenir, akıcı ve anlaşılır duruma getirilir. Sözlü anlatımda bunları yapmak mümkündür. Ancak yazılı anlatımda böyle bir şey söz konusu olamaz. Yazılı anlatımda aynı işleri noktalama işaretleri yapar. Noktalama işaretleri trafik işaretlerine benzer. Nasıl ki trafik işaretleri söndüğünde trafik kilitlenirse, noktalama işaretleri kullanılmayınca da yazılı anlatım anlaşılmaz.