ภาษาบาลี เป็น ภาษาที่มีวิภัตติปัจจัย (inflectional language)

เค้าคำ (stem) ทุกเค้าคำ จะต้องทำหน้าที่ (function) อย่างใดอย่างหนึ่งในประโยค

ส่วนขยายของคำนั้น ๆ จะมีความสอดคล้องคล้อยตามกัน (agreement of case) ​

Some text here about the topic of discussion

ปุริโส

อ. บุรุษ

เอกวจนะ ปุํลิงฺคํ ปฐมาวิภัตติ​

instrumental singular masculine​

​นามนาม

​สุนฺทโร

​

เอกวจนะ ปุํลิงฺคํ ปฐมาวิภัตติ​

​

​คุณนาม

นารี เป็น Head noun

ที่มี - อี การันต์

เมื่อแจกวิภัตติที่ 1 เอกวจนะ ก็จะยังเป็น นารี​ อยู่

​นารี

ปณฺฑิต - (อะ การันต์ การแจกวิภัตติเพื่อแสดงเพศหญิงในวิภัตติที่ 1 จะกลายเป็น ปณฺฑิตา จะไม่ใช่ ปณฺฑิตี)

​ปณฺฑิตา

ระวัง! การแจกวิภัตติของคุณนามให้สอดคล้องกับนามนามนั้น

ต้องคำนึงถึง รูปแจก (paradigm) ตามการันต์ (ending) ของเค้าคำนั้น ๆ ด้วย​

Some text here about the topic of discussion