G6 AP Q3 Aralin8

Si Carlos Polestico Garcia ay isinilang noong Nobyembre 4, 1896 sa lungsod ng Talibon, Bohol. Nag-aral siya sa Siliman University sa lungsod ng Dumaguete at nagtapos ng abogasya sa Philippine Law School noong 1922 sa Maynila. Naging abogado at guro. Pinasok niya ang politika noong 1926 bilang mambabatas na kaanib sa kapulungan ng mga kinatawan at naglingkod hanggang 1932. Si Garcia ay naging Gobernador ng Bohol mula 1932 hanggang 1942 at naging miyembro ng Senado mula 1942 hanggang 1943. Noong ikalawang Digmaang Pandaigdig (1939-1945) lumaban siya sa pananakop sa mga Hapon bilang gerilya na nakabase sa Bohol.

Carlos P. Garcia

Sa pagkamatay ni Ramon Magsaysay, ang pumalit sa kanyang posisyon ay ang kanyang Pangalawang Pangulo na si Carlos P. Garcia. Pinagpatuloy niya ang mga programa ni Magsaysay sa loob ng walong buwan. Nanalo siya bilang Pangulo sa ginanap na halalan noong 1957.

Kilala si Pangulong Carlos P. Garcia sa pagpapairal ng patakarang “Pilipino Muna” na humihikayat sa mga mamamayang Pilipino na tangkilikin ang mga produktong gawa sa ating bansa o sariling atin.

Binigyang pansin ni Pangulong Garcia ang pagtitipid o Austerity Program. Layunin nito na maging matipid sa paggasta ang pamahalaan upang makapagbigay na mabuting serbisyo sa mga mamamayan.

Ipinatupad din niya ang patakarang Filipino Retailer’s Fund Act (1955) na nagpapautang sa maliliit na negosyanteng Pilipino.

Sa kanyang administrasyon, ipinatupad ang NAMARCO Act (National Marketing Corporation) na nagbibigay puhunan sa maliit na mangangalakal na Pilipino.

Sa kanyang panunungkulan nabuo ang samahang panrehiyon na Association of Southeast Asia (ASA) na pumalit sa Southeast Asian Treaty Organzation (SEATO) ni pangulong Magsaysay. Layunin nitong pag-isahin at pagbuklurin ang mga kaanib na bansa sa pagutulungan pangkabuhayan at pangkultura.

Binigyang halaga rin niya ang kulturang Pilipno at ang pagdaraos ng taunang Republic Cultural Heritage Award at pagpapalakas ng turismo sa Pilipinas.

Ilan sa mga suliranin na kinaharap ng kanyang administrasyon at binigyan niya ng solusyon ay ang mga sumusunod, kawalan ng hanapbuhay, kakulangan sa pagkain, pagtaas ng sahod, pabahay at pagpapaunlad sa pagsasaka.