​ ณ  ดินแดนชมพูทวีป เมืองกบิลพัสดุ์ แคว้นสักกะ (เนปาล)มีกษัตริย์ผู้ครองเมือง พระนามว่า พระเจ้าสุทโธทนะและ พระมเหสี พระนามว่า พระนางสิริมหามายา   ครองรักกันมาหลายปีแต่ยังไม่มีพระโอรสหรือพระธิดา    

ในคืนที่พระพุทธเจ้าปฏิสนธิในครรภ์พระนางสิริมหามายา

พระนางทรงพระสุบินนิมิต (ฝัน)ว่าเดินเข้าไปในป่าได้พบกับ

ช้างเผือกตัวใหญ่และช้างเผือกได้ถวายดอกบัวให้กับพระองค์

​  พระนางสิริมหามายาทรงตั้งพระครรภ์ เมื่อใกล้กำหนดคลอดพระนางสิริมหามายา เดินทางกลับไปคลอดที่เมืองเทวทหะตามธรรมเนียมราชประเพณี เมื่อเดินทางไปได้ครึ่งวัน ก็แวะพักที่สวนลุมพินีวัน (เนปาล)

ปรากฏว่าพระนางปวดพระครรภ์มาก

เลยได้ประสูติพระโอรสใต้ต้นสาละ

สวนลุมพินีวัน ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6

​ทันทีที่ประสูติ เจ้าชายสิทธัตถะ ทรงดำเนินด้วยพระบาท 7 ก้าว และมีดอกบัวผุดขึ้นมารองรับพระบาท พร้อมเปล่งพระวาจาว่า “ เราเป็นเลิศที่สุดในโลก ประเสริฐที่สุดในโลก การเกิดครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายของเรา”

 เมื่อประสูติได้ 7 วัน พระราชมารดาสิ้นพระชนม์    พระองค์ทรงได้รับการเลี้ยงดูจากพระนางมหาปชาบดีโคตมี ซึ่งเป็นพระขนิษฐาของพระมารดา (น้า)​