​ คำนาน หมายถึง คำที่ใช้เรียกชื่อคน  สัตว์ พืช  สิ่งของ  สภาพ  ลักษณะ   แบ่งออกเป็นชนิดย่อยได้ ๕ ชนิด

1. คำนามสามัญ (สามานยนาม)  เป็นคำที่ใช้เรียกชื่อทั่วไป   เช่น  คน  แมว   ปู  เสือ  ปลา  หอย  เป็ด  ไก่  นก  ฯลฯ​

2. คำชื่อเฉพาะ (วิสามานยนาม)  เป็นชื่อเฉพาะของคน  สัตว์  พืช  สิ่ง ของ  สถานที่   เช่น  พิษณุโลก  พรหมพิรามวิทยา  ไอ้ตูบ  เจ้าด่าง   พิชัย   นายสิทธิศักดิ์  เป็นต้น

​3. คำนามรวมหมู่ (สมุหนาม)  เป็นนามที่ใช้เรียกนามซึ่งอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม เป็นหมวดหมู่  เช่น  กอง  กลุ่ม  หมู่  ฝูง  โขลง  พวก  พรรค  วง  ฯลฯ

​4. คำนิยมธรรม ( อาการนาม)  คือคำนามที่ใช้ “การ” หรือ “ความ” นำหน้าคำกริยา และใช้ “ความ” นำหน้าคำวิเศษณ์  เช่น  การเดิน  การนอน  การวิ่ง  การเกิด  ความรัก  ความตาย   ความคิด  ความดี  ความรู้  ฯลฯ

​5. คำลักษณนาม  เป็นคำบอกลักษณะของนาม   แบ่งย่อยได้  6 ชนิด  ดังนี้

            5.1 ลักษณนามบอกชนิด   เช่น  รูป  ใช้ กับ ภิกษุ  สามเณร เล่ม  ใช้กับ    หนังสือ  เกวียน  เทียน  เข็ม  ตะไกร ใบ     ใช้กับ   ตู้  หม้อ  ตุ่ม  หมอน

​ 5.2 ลักษณนามบอกหมวดหมู่   เช่น

        ฝูง    ใช้กับ  วัว  ควาย  ปลา  นก

        กอง  ใช้กับ  ทหาร  ลูกเสือ  อิฐ  ทราย  ผ้าป่า

       นิกาย  ใช้กับ  ศาสนา  ลัทธิ

​  5.3 ลักษณนามบอกสัณฐาน   เช่น

      วง   ใช้กับ  แหวน   วงกลม  ตะกร้อ  สักวา  

วงดนตรี   แตรวง

      หลัง  ใช้กับ  เรือน  มุ้ง  ตึก

      แผ่น  ใช้กับ  กระดาษ  กระดาน  กระเบื้อง  สังกะสี

      บาน   ใช้กับ  ประตู   หน้าต่าง  กระจกเงา  กรอบรูป

​5.4 ลักษณนามบอกจำนวนและมาตรา   เช่น

     คู่   ใช้กับ  รองเท้า  ถุงเท้า  ช้อนส้อม

    โหล  ใช้กับ  ของที่รวมกันจำนวน  ๑๒ ชิ้น  เช่น  สมุด  ดินสอ  ปากกา

5.5​  ลักษณนามบอกอาการ   เช่น

       จีบ      ใช้กับ   พลู

       จับ       ใช้กับ  ขนมจีน

       มวน    ใช้กับ   บุหรี่

​5.6  ลักษณนามซ้ำชื่อ    เช่น

 เมือง   ประเทศ    ตำบล   จังหวัด   ทวีป   ฯลฯ