Funkcja def()

to podprogramy zawarte w programie głównym, które odpowiadają za realizację określonej części całego programu.

​

Aby rozwiązać bardziej złożony problem, najlepiej rozłożyć go na prostsze podproblemy. Takie wyodrębnione problemy nazywamy właśnie funkcjami.​

• ​Pozwalają nadawać nazwę fragmentowi kodu tworząc blok wyrażeń.

• ​Unikamy powtórzeń, tę samą funkcję można wywoływać wiele razy dla różnych parametrów, wypisując jej nazwę.

• Podzielenie kodu na mniejsze części w postaci funkcji def() czyni program krótszym i bardziej czytelnym.

• Umożliwia pisanie skomplikowanego programu wielu programistom.

Definicja funkcji składa się z:

• nagłówka funkcji

• bloku instrukcji (ciała funkcji).

• Nagłówek rozpoczyna się słowem kluczowym def

• Po nim następuje nazwa identyfikująca funkcję.

• Następnie para nawiasów, które mogą zawierać nazwy argumentów (zmiennych). Nawiasy mogą być puste.

• Wiersz nagłówka kończy się dwukropkiem.

​

• W treści funkcji umieszcza się instrukcje, które tworzą podprogram.

• Wszystkie linie kodu są przesunięte w prawo.

• Blok instrukcji kończy polecenie return, które wskazuje wartość zwracana przez funkcję. Np. return wynik oznacza, że funkcja zwróci wartość zmiennej wynik. ​

​Budowa Funkcji

​

• ​Funkcja def() może nie posiadać parametrów i wykonywać zapisane w swoim ciele polecenia.

• Gdy funkcja ma parametry, to należy je umieścić w nawiasach po nazwie. Nazywamy je argumentami funkcji.

• Funkcja może mieć kilka argumentów, np. def pole_trojkata (a, h):

• return znajduje się w ciele funkcji def().

• Komendy return używamy, aby zakończyć działanie funkcji.

• Po return funkcja może zwrócić po zakończeniu działania wynik, jeśli po return wypiszemy zwracaną wartość.

• Gdy return nie pojawia się, funkcja wykonuje zadanie które nie wymaga zwrócenia wartości wynikowej.