กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีญาติโยมนำกระต่ายย่างมาถวายหลวงพ่อที่วัด  หลวงพ่อก็ให้เด็กวัดนำไปเก็บไว้สำหรับเป็นอาหารเพล แต่กลิ่นของกระต่ายย่างนั้นช่างหอม ยั่วยวนใจยิ่งนัก ทำให้เด็กวัดอดใจไว้ไม่ไหว เด็กวัดจึงฉีกขากระต่ายย่างออกมากินไปหนึ่งขา เมื่อนำกระต่ายย่างไปถวายหลวงพ่อ หลวงพ่อเห็นกระต่ายเหลือเพียงสามขาจึงเกิดความสงสัย  เลยถามเด็กวัดว่าใครแอบกินกระต่ายย่างไป 1 ขา ? เด็กวัดตอบว่ากระต่ายตัวนี้มี 3 ขาตั้งแต่แรกแล้ว แม้ว่าหลวงพ่อจะซัำกถามเพียงใด เด็กวัดก็ยืนยันว่ากระต่ายตัวนี้มีสามขา ไม่ได้แอบกินกระต่ายจริงๆ จึงกลายมาเป็นสำนวน ” ยืนกระต่ายสามขา ” หรือ ” ยืนกระต่ายขาเดียว ”

นิทานพื้นบ้าน เรื่องกระต่ายสามขา