Pakikiangkop ng Tao sa Lokasyon at Klima

​

Naipaliliwanag ang kaugnayan ng heograpiya sa pagbuo at paghubog ng uri ng pamumuhay ng mga lalawigan at Rehiyon.

By Lisbel Dela Peña

By Lisbel Dela Peña

Klima

Ang klima ay ang pangkaraniwan at pangmatagalang kalagayan at katangian ng panahon (weather) sa isang takdang lugar o rehiyon.

Sa uri ng klima ng ating bansa ay iniaangkop natin ang mga araw-araw na gawain, pananamit, at tirahan.

Tag-araw at at tag-ulan ang dalawang tiyak na panahon sa Kanlurang Visayas. Sa kanlurang bahagi ng rehiyon ay tag-araw at hindi matiyak ang panahon. Sa silangang bahagi nito, kalamitang tag-ulan at tag-araw.

Unang uri - Magsinghaba ang tag-init at tag-ulan. Tag-init mula Nobyembre hanggang Abril at tag-ulan mula Hunyo hanggang Setyembre.

Ikalawang uri - Walang tag-init. Maulan, lalo na sa buwan ng Nobyembre hanggang Abril.

Ikatlong uri - Maikli ang tag-init. Walang tiyak na panahon ng tag-ulan. Tag-init mula Nobyembre hanggang Abril.

Ikaapat na uri - Halos pareho ang pagpatak ng ulan sa buon taon.​

Ang klima sa Kanlurang Visayas ay mainit mula Marso hanggang Abril. Tag-ulan naman sa mga buwan ng Enero, Pebrero, at Disyembre. Ang malamig na temperatura dito ay mula 27ºC na umaabot hanggang 28ºC. Nakararanas ng maraming tag-ulan sa buwan ng Hunyo hanggang Nobyembre; pabugso-bugsong pag-ulan naman sa mga natitirang buwan.

Noon pa man, ang mga tirahan sa mga bayan sa Kanlurang Visayas ay inaangkop na sa klima rito. Dahil sa mainit ang panahon dito, ang mga bahay ay yari sa mga pawid at kawayan. Ang mga bintana ay malalapad, ang mga dingding at sahig ay may mga pagitan para daluyan ng hangin.

Sa ngayon, iba na ang anyo at kayarian ng mga bahay dito. Yari na ang mga ito sa semento, kahoy, bakal, at salamin. Malalaki pa rin ang mga bintana nito. Halos lahat ay gumagamit ng bentilador o electric fan. Ang iba ay may air conditioning. Gayundin ang mga opisina at pabrika. Pati na mga bus at kotse ay may air conditioning din.

Kung tag-init, ang mga taga-Kanlurang Visayas ay nagsusuot ng maninipis at angkop na damit, tsinelas, at sandals. Gumagamit sila ng sun glasses at sunscreen lotion na panlaban sa mainit na sinag na araw.

Kapag tag-ulan, iba rin ang kanilang mga kasuotan. Nagsusuot ang mga tao ng kapote at bota na panlaban sa ulan. Gumagamit din sila ng payong o kapote sa ganitong mga panahon.

Ang mga uri ng pagkain sa Kanlurang Visayas ay inaangkop din sa uri ng panahon. Kumakain ang mga taga-rito ng malalamig na pagkain kapag tag-init tulad ng haluhalo, ice candy, shake at ice cream.

Kapag tag-init, ang mga taga Kanlurang Visayas ay nagpapatuyo ng trepang. Ang trepang ay malambot at may mga batik ng mata sa kanilang katawan gaya ng pinya. Ang balat nito ay ang pinangsasahog sa pagkain, kalamitan ito ay ginagamit ng mga Chinese Restaurant.

Pagtotroso at pagmimina ang kanilang gawain tuwing tag-init.

Kapag tag-ulan sa Kanlurang Visayas, panahon ito ng pagtatanim ng palay. Kung tag-init naman ay panahon ng pag-aani.

Taon-taon, ang mga mababang lugar ng Kanlurang Visayas tulad ng ilang bahagi ng Negros Occidental at Iloilo ay nakararanas ng pagbaha kapag may matitinding pag-ulan. Ang mababang lugar ng Capiz ay nakararanas rin ng matitinding pagbaha dahil sa ulan.

Ang Kanlurang Visayas ay may mga malalawak na kapatagan, lambak, at dagat na masaganang napagkukunan ng mga yamang likas.

Pangunahing hanapbuhay ng mga tao sa rehiyong ito ay pagsasaka, pangingisda, at pagmimina. Ang kapatagan ay pinagtataniman ng palay, tubo, niyog, mais, at mga gulay. Isa ang Kanlurang Visayas sa nag-aangat ng bigas sa iba't-ibang lalawigan at rehiyon sa buong bansa.

May mga kabundukan at kagubatan sa Kanlurang Visayas. Dito nakapagmimina ang mga mamamayan ng mga metal at di-metal na mga mineral. Napagkukunan ito ng mga yamang mineral na metal tulad ng tanso, pilak, at ginto. Dito rin nakakukuha ng mga di-metal na mineral tulad ng semento, buhangin, luwad, guano, apog, at marmol.

Sagana rin ang troso sa mga lugar na ito. May mayaman at matabang kalupaan sa ilang bahagi rito. Magandang pagtaniman ng mga tubo, niyog, gulay, at prutas lalo na sa mga lugar na malapit sa kabundukan.

May malalawak na palaisdaan sa mga lalawigan ng Iloilo at Negros Occidental. Nag-aalaga ang karamihan ng bangus, tilapia, alimango, tahong, hipon, at iba pa.

Sa Lungsod ng Bacolod, Negros Occidental nanggagaling ang malaking produksiyon ng asukal kaya tinawag itong "Rehiyon ng Asukal". Tinagurian naman na "Seafood Capital" ang lalawigan ng Capiz.

Dahil sa malaki ang populasyon at maraming pamilihan ang Metro Manila, dito dinadala ng mga taga-Kanlurang Visayas ang kanilang produkto para matustusan ang mga pangangailangan ng mga naninirahan dito.

Habang lumalaki ang populasyon sa Kanlurang Visayas ay dumarami ang mga industriya rito. Nagkaroon na ng mga resort at mga tirahan sa lungsod ng Iloilo, Aklan, Capiz at Negros Occidental. Mas lumaki rin at dumami ang pangangailangan nila mula sa mga likas na yaman dito. Malaki ang nabawas sa nahuhuling mga isda sa may baybay-dagat at ginawa na lamang resort ang ilan sa mga ito dahil sa sobrang pangingisda, paggamit sa mga yamang likas, pagkonkreto ng mga lugar, at pagpapatayo ng mga istruktura.

Pangunahing hanapbuhay ng mga tao sa rehiyong ito ay pagsasaka, pangingisda, at pagmimina. Ang kapatagan ay pinagtataniman ng palay, tubo, niyog, mais, at mga gulay. Isa ang Kanlurang Visayas sa nag-aangat ng bigas sa iba't-ibang lalawigan at rehiyon sa buong bansa.