การเขียนย่อความ ม.1

คงคำราชาศัพท์ไว้

ใช้สรรพนามเดิม

ใช้สำนวนภาษาของ ผู้ย่อเอง

ถ้าเป็นบทร้อยกรองต้องถอดคำประพันธ์ก่อน

การนำข้อความเดิมมาตัดต่อให้สั้นลง

การนำประโยคสำคัญของเรื่องมาเรียงต่อกัน

การสรุปสาระสำคัญด้วยสำนวนภาษาของผู้ย่อความ

การนำสาระสำคัญของเรื่องเดิมมาอธิบายขยายความใหม่

ใจความที่ย่อแล้วจะเป็นกี่ย่อหน้าก็ได้

ถ้าเป็นร้อยกรองให้เปลี่ยนเป็นภาษาธรรมดา

ถ้าไม่มีชื่อเรื่องให้ใช้ใจความสำคัญตั้งชื่อเรื่อง

ถ้าเป็นบทสนทนาต้องเปลี่ยนเป็นแบบเล่าเรื่อง

ใจความ

พลความ

ข้อคิดเห็น

ข้อความเเสดงอารมณ์

จดหมายของ.....ถึง.....

ลงวันที่.....ความว่า

จดหมายของ.....ถึง.....

ความว่า

จดหมายของ.....

ลงวันที่.....ถึง.....ความว่า

จดหมายของ.....ถึง.....

ส่งวันที่.....ความว่า

อ่านวิเคราะห์ไปพร้อมกับเขียนย่อความ

ตีความแต่ละย่อหน้าแล้วนำมาเขียนเรียงลำดับด้วยสำนวนของตนเอง

อ่านจับใจความสำคัญแล้วจึงเรียบเรียงเป็็นข้อความด้วยสำนวนของตนเอง

ขีดเส้นใต้ใจความที่เป็นข้อความสำคัญแล้วนำมาเรียบเรียงเขียนให้ต่อเนื่องกัน

เรียงให้สัมพันธ์ ต่อเนื่องกัน

เรียงให้เข้ากันกับ

เรื่องเดิม

เรียงลำดับตาม

ความพอใจของผู้ย่อ

เรียงลำดับเรื่องตามแบบเรื่องเดิมเสมอ

ย่อหน้าเดียว

เท่าจำนวนย่อหน้าของเนื้อเรื่องเดิม

สามย่อหน้าคือ คำนำ เนื้อเรื่อง สรุป

สองย่อหน้าคือ ย่อหน้าคำนำ และย่อหน้า

เนื้อความซึ่งมักย่อ

เหลือเพียงย่อหน้าเดียว

การเขียนคำตอบข้อสอบ

การตีความบทร้อยกรอง

การบันทึกรายงาน

การประชุม

การย่อความรู้จากหนังสือเรียน

ความเคารพอ่อนน้อม

ก่อให้เกิดความสามัคคีในหมู่คณะ

ความเคารพอ่อนน้อมสำคัญสำหรับการอยู่ร่วมกันในสังคม

ความเคารพอ่อนน้อมเป็นเครื่องร้อยวัดให้คนรวมกันเป็นหมู่คณะ

ความเคารพอ่อนน้อมที่แสดงด้วยความบริสุทธิ์ใจจะบังเกิดผลดีต่อสังคม