Konjuktiv II (8 klasa)

​Konjunktiv II to taka konstrukcja zdania, dzięki której możesz powiedzieć:

​o swoich życzeniach: „Ich wäre gerne reich.” / Chciałbym być bogaty.

​

​opisać coś nierealnego: „Wenn ich ein Tier wäre, wäre ich ein Vogel.” / Gdybym była zwierzęciem, byłabym ptakiem.”

​

​uprzejmie poprosić: „Könntest du mir helfen”? / Czy mógłbyś mi pomóc?

​

​doradzić komuś: „An deiner Stelle würde ich Konkjunktiv II lernen.” / Na twoim miejscu nauczyłabym się Konjunktiv II.

​Żeby zrobić „polski Konjunktiv II” zawsze dodaje się “-bym” do czasownika i sprawa załatwiona – nie ważne czy mówimy o teraz, o tym co było kiedyś czy o tym co będzie. Jeśli jednak mówisz w niemieckim Konjunktiv II to pamiętaj, że inaczej się wyrazisz mówiąc o teraźniejszości/ przyszłości, a inaczej w odniesieniu do przeszłości. Spójrz:

​

​Teraźniejszość: „Zrobiłbym to dzisiaj, ale nie mogę.”  => ” Ich würde das heute machen, aber ich kann nicht.” (würde + bezokolicznik)

Przyszłość: „Zrobiłbym to jutro, ale nie mogę.” => „Ich würde das morgen machen, aber ich kann nicht.” (würde + bezokolicznik)

Przeszłość: „Zrobiłbym to wczoraj, ale nie mogłem.”  => „Ich hätte es gestern gemacht, aber ich konnte nicht.” (wäre/ hätte + Partizip II) 

​

​Konjunktiv II w teraźniejszości i przyszłości

=”würde + bezokolicznik” dla „Ich würde (heute/morgen) mich freuen.”

​