​บริหารพระพุทธศาสนา

​1. บริหารแบบสร้างจุดแข็งแล้วค่อยขายจุดร่วม (ค่อยเป็นค่อยไป)

​ - ใช้ฐานะการเป็น "พระบรมครู" "สตถา เทวมนุสฺสนํ"

​ - ชี้แนะแนวทาง ไม่บังคับ แต่ให้เกิดการยอมรับโดยดุษณี

​ - กลุ่มแรกโปรดปัญจวัคคีย์ กลุ่มยะสะ และสหาย

​ - พระอรหันต์ชุดแรก 60 องค์ ไปเผยแผ่ชุมชน ดินแดนต่างๆ

​ - พระพุทธเจ้าเลือกหาบุคคลที่มีอิทธิพลทางจิตใจ เช่น ชฎิลสามพี่น้อง ณ แคว้นมคธ

​ - ใช้การแสดงธรรมเป็นเครื่องมือในการกลับใจ "อนุสาสนีปาฏิหาริย์" เป็นเครื่องมือปลายทางหรือ ธรรมปาฏิหาริย์

​บริหารพระพุทธศาสนา

​2. ทรงบริหารแบบรวมพลังสร้างองค์กร (รวบรวมและตั้งเป้าหมายเผยแผ่

- ใช้การประชุมสงฆ์ในวันจาตุรงคสันนิบาต

- ทรงวางหลักโอวาทปาฏิโมกข์

2.1 อุดมการณ์ขององค์กร (วิสัยทัศน์) ได้แก่

2.1.1 ขันติ คือ ความอดทน เป็นตบะอย่างยิ่ง

2.1.2 นิพพาน ทางพ้นทุกข์

​บริหารพระพุทธศาสนา

​ 2.2 หลักการขององค์กร (พันธกิจ)

​ - การไม่ทำความชั่วทุกอย่าง

​ - การทำความดีให้พร้อมมูล

​ - การทำจิตของตนให้ผ่องใส

​บริหารพระพุทธศาสนา

​ หัวใจของพระพุทธศาสนา

​ "ชั่ว" ให้เว้นห่างไกลอย่าใฝ่ฝัน

​ "ดี" ให้หมั่นทำไว้ในทุกหน

​ "จิต" ของเราเฝ้าขัดสีให้โสภณ

​ จึงเป็นคนพุทธแท้แน่จริงเอย

​บริหารพระพุทธศาสนา

​ 2.3 วิธีการเผยแผ่ขององค์กร (ยุทธศาสตร์)

​ การไม่กล่าวร้าย การไม่ทำร้าย

​ ความสำรวมในพระปาฏิโมกข์ ความเป็นผู้รู้รักจักประมาณในอาหาร

​ ที่นอนที่นั่งอันสงัด การประกอบความเพียรในอธิจิต

​บริหารพระพุทธศาสนา

​ หลักการสร้งองค์กร ครอบคลุมทั้งด้าน อุดมการณ์ที่ควรยึดมั่น การมอบหมายงาน แนวการปฏิบัติงาน ซึ่งในปัจจุบัน เรียกว่าเป็น วิสัยทัศน์ พันธกิจ และยุทธศาสตร์

​ธำรงพระพุทธศาสนา

​1. ทรงบัญญัติพระวินัย

​ - เครื่องมือควบคุมภิกษุ ภิกษุณี

​วัตถุประสงค์

​1. เพื่อความยอมรับว่าดีของสงฆ์

​2. เพื่อความผาสุกของสงฆ์

​3. เพื่อกำจัดบุคคลผู้สอนยาก (ดื้อด้าน)

​4. เพื่อความผาสุกของภิกษุผู้มีศีลเป็นที่รัก

​5. เพื่อระวังอาสวะที่จะเกิดขึ้นในปัจจุบัน

​6. เพื่อกำจัดอาสวะที่จะเกิดขึ้นต่อไปข้างหน้า

7.เพื่อความเลื่อมใสของผู้ที่ยังไม่เลื่อมใส

​8. เพื่อความเจริญยิ่งของผู้ที่เลื่อมใสไปแล้ว

​9. เพื่อความตั้งมั่นของพระสัทธรรม

​10. เพื่อสนับสนุนพระวินัย

​ธำรงพระพุทธศาสนา

​2. ทรงแก้ไขความเข้าใจผิด

​ - เข้าใจผิดเรียกว่า "มิฉาทิฏฐิ"

​ - เข้าใจถูกเรียกว่า "สัมมาทิฏฐิ"

​3. ทรงวางแนวคิดการสังคายยา

​ - หลักปฏิบัติที่เหมือนกัน

​ - ความคิดเห็นที่เหมือนกัน

​ - เปิดทางและแนะนำให้พระสารีบุตรประมวลหลักธรรมคำสอนไว้เป็นหมวดหมู่ดังปรากฎในสังคีติสูตรและทสุตตรสูตร

​ - พระธรรมวินัยเป็นตัวแทนพระพุทธเจ้า

เกร็ดความรู้

​การสังคายยา

​ - รากศัพท์ว่า การสวดพร้อมกันหรือสังคีติ

​ - คีติ แปลว่า การสวด + สํ แปลว่า พร้อมกัน

​ เป็นการรวบรวมพระธรรมวินัยและคำสั่งสอน

​ของพระพุทธเจ้ามาแสดงในที่ประชุมสงฆ์โดย

​มีการซักถามและประชุมลงมติให้สวดขึ้นพร้อมกัน

​ซึ่งแสดงถึงการลงมติเป็นเอกฉันท์

​ธำรงพระพุทธศาสนา

​4. ทรงเตือนให้ตระหนักถึงเหตุแห่งความ

​เจริญและความเสื่อมอันตรธานแห่งพระสัทธรรม

​ -พุทธคารวตา

​ -ธัมมคารวตา

​ -สังฆคารวตา

​ -ศีลขาคารวตา (ไตรสิกขา)

​ -อัปปมาทคารวตา (ความไม่ประมาท)

​ -ปฏิสันถารคารวตา

​

​เกร็ดความรู้

​พระสัทธรรม

​ ธรรมอันดี ธรรมที่แท้ของสัตบุรุษ

มีหลักประพฤติ ปฏิบัติ 3 ประการ

​ 1. ปริยัติสัทธรรม คือคำสั่งสอนหรือพุทธพจน์ของพระพุทธเจ้าที่พุทธศาสนิกชนต้องศึกษา

เล่าเรียน

​2. ปฏิบัติสัทธรรม คือการปฏิบัติทานอันดีด้วยการปฏิบัติตามหลักไตรสิกขา

​ 3. ปฏิเวธสัทธรรม คือ ผลอันพึงจะเข้าถึงมรรคผลนิพพาน ด้วยการบรรลุจากการปฏิบัติ

​ความเป็นมนุษย์ผู้ฝึกตนได้อย่างสูงสุดของพระพุทธเจ้า

​*** พระพุทธเจ้าเป็นมนุษย์ตัวอย่างของการฝึกฝนพัฒนาตนที่ควรยึดเป็นแม่แบบและดำเนินตามรอยพระจริยวัตร *** จากการศึกษาพุทธประวัติทำให้ทราบว่า "มนุษย์ทั้งหลายมีศักยภาพที่จะฝึกฝนตนเองได้ ด้วยความพากเพียร ด้วยสติปัญญาของตนเอง โดยมิต้องรอการดลบันดาลจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ใดๆ ทั้งสิ้น"

​เหตุใดพระพุทธเจ้าจึงทรงบำเพ็ญทุกรกิริยาและทรงใช้วิธีการใดบ้าง

พระโพธิสัตว์

พระพุทธเจ้าผู้ฝึกตนได้อย่างสูงสุด

​การตรัสรู้

​- ศึกษาและปฏิบัติ

​- ทดลองด้วยวิธีการต่างๆ

-บำเพ็ญเพียร/ความพากเพียร

​- ความอดทน

​- สติปัญญา

พระพุทธเจ้าผู้ฝึกตนได้อย่างสูงสุด

​การก่อตั้ง

​- ประกาศศาสนา

​- สร้างความเข้าใจในพระธรรมคำสอน

พระพุทธเจ้าผู้ฝึกตนได้อย่างสูงสุด

​การเผยแผ่พระพุทธศาสนา

​- เผยแผ่ด้วยตนเอง

​- พระสงฆ์สาวกออกไปเผยแผ่

​- ปัญจวัคีย์

​- พระญาติ

พระพุทธเจ้าผู้ฝึกตนได้อย่างสูงสุด

​วิธีการสอน

​- บรรยาย

​- ปฏิบัติตนเป็นแบบอย่าง

​วิธีการสอนของพระพุทธเจ้า