​พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ.2515

​“เด็ก” หมายความว่า บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่าสิบแปดปีบริบูรณ์ แต่ไม่รวมถึงผู้ที่บรรลุนิติภาวะโดยการสมรส

​

​พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ.2515

​ “เด็กเร่ร่อน” หมายความว่า เด็กที่ไม่มีบิดามารดาหรือผู้ปกครองหรือมีแต่ไม่เลี้ยงดูหรือไม่สามารถเลี้ยงดูได้ จนเป็นเหตุให้เด็กต้องเร่ร่อนไปในที่ต่างๆหรือเด็กที่มีพฤติกรรมใช้ชีวิตเร่รอนจนน่าจะเกิดอันตรายต่อสวัสดิภาพของตน

​

​

​

​

​

​

​พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ.2515

“เด็กกำพร้า” หมายความว่าเด็กที่บิดาหรือมารดาเสียชีวิต เด็กที่ไม่ปรากฏบิดามารดาหรือไม่สามารถสืบหาบิดามารดาได้

​พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ.2515

​“เด็กพิการ” หมายความว่า เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกาย สมอง สติปัญญา หรือจิตใจ ไม่ว่าความบกพร่องนั้นจะมีมาแต่กำเนิดหรือเกิดขึ้นภายหลัง

​

​พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ.2515

​ “เด็กที่อยู่ในสภาพยากลำบาก” หมายความว่า เด็กที่อยู่ในครอบครัวยากจน หรือบิดามารดาหย่าร้าง ทิ้งร้าง ถูกกักขัง หรือแยกกันอยู่และได้รับความลำบาก หรือเด็กที่ต้องรับหน้าที่ในครอบครัวเกินวัยหรือกำลังความสามารถและสติปัญญา หรือเด็กที่ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้

​​พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ.2515

​“เด็กที่เสี่ยงต่อการกระทำความผิด” หมายความว่า เด็กที่ประพฤติตนไม่สมควร เด็กที่ประกอบอาชีพหรือคบหาสมาคมกับบุคคลที่น่าจะชักนำไปในทางกระทำผิดกฎหมายหรือขัดต่อศีลธรรมอันดีหรืออยู่ในสภาพแวดล้อมหรือสถานที่อันอาจชักนำไปในทางเสียหาย

​การสงเคราะห์เด็ก มาตรา 32 เด็กที่พึงได้รับการสงเคราะห์ได้แก่

​1 เด็กเร่ร่อนหรือเด็กกำพร้า

2เด็กที่ถูกทอดทิ้งหรือพลัดหลงณ ที่ใดที่หนึ่ง

​3 เด็กที่ผู้ปกครองไม่สามารถอุปการะเลี้ยงดูได้

4 เด็กที่ผู้ปกครองมีพฤติกรรมหรือประกอบอาชีพไม่เหมาะสม

5 เด็กที่ได้รับการเลี้ยงดูโดยมิชอบ

6 เด็กพิการ

7 เด็กที่อยู่ในสภาพยากลำบาก

8 เด็กที่อยู่ในสภาพที่จำต้องได้รับการสงเคราะห์ตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

​เด็กที่ควรได้รับการคุ้มครองสวัสดิภาพได้แก่

​1 เด็กที่ถูกทารุณกรรม

2 เด็กที่เสี่ยงต่อการกระทำผิด

3 เด็กที่อยู่ในสภาพที่จำต้องได้รับการคุ้มครองสวัสดิภาพตามที่กำหนดในกฎกระทรวง