​

​

​1. รัฐธรรมนูญ

​1. เป็นกฎหมายสูงสุดที่ใช้ในการปกครองประเทศ

​กำหนดเรื่องอำนาจอธิปไตยรวมถึงสิทธิ หน้าที่ เสรีภาพ และหน้าที่ของประชาชน

​2. เป็นกฎหมายที่พระมหากษัตริย์ตราขึ้นตามคำยินยอมของรัฐสภา เพื่อกำหนดรายละเอียดของบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญให้มีความสมบูรณ์

​2. พระราชบัญญัติ(พ.ร.บ)

​1. เป็นกฎหมายที่พระมหากษัตริย์ตราขึ้นโดยคำแนะนำของฝ่ายนิติบัญญัติ(รัฐสภา สภานิติบัญญัติแห่งชาติ)

​2. พระราชบัญญัติเป็นกฎหมายที่ไม่ได้จัดไว้เป็นหมวดหมู่ แต่หากในกรณีนำพระราชบัญญัติมาจัดไว้เป็นหมวดหมู่ เรียกว่า ประมวลกฎหมาย

​3. ประมวลกฎหมาย

​เป็นกฎหมายที่รวบรวมบทกฎหมายต่างๆ ในเรื่องลักษณะเดียวกันเข้าไว้ด้วยกันอย่างเป็นระบบ

​4. พระราชกำหนด (พ.ร.ก.)

​1. เป็นกฎหมายที่พระมหากษัตริย์ทรงตราขึ้นโดยคำแนะนำของฝ่ายบริหาร หรือคณะรัฐมนตรี

​2. ตราขึ้นในกรณีสถานการณ์ฉุกเฉินและเป็นเรื่องเร่งด่วน เช่น ความมั่นคงของรัฐ (การชุมนุมทางการเมืองที่รุนเเรง หรือในกรณีเร่งด่วน ด้านการเงิน ภาษีอากร

​3. โดยไม่ต้องเห็นชอบจากรัฐสภา หลังจากบังคับใช้แล้วนำกฎหมายนี้เข้าสู่รัฐสภา

​- กรณีรัฐสภาเห็นชอบ ก็จะเป็นพระราชกำหนดถาวร (เทียบเท่าพระราชบัญญัติ)

​- หากรัฐสภาไม่เห็นด้วย ก็จะตกไป กลายเป็นพระราชกำหนดฉบับชั่วคราว

​5. พระราชกฤษฎีกา

​1. เรียกอีกอย่างว่า อนุบัญญัติ เป็นกฎหมายที่พระมหากษัตริย์ทรงตราขึ้นโดยคำแนะนำของฝ่ายบริหาร หรือ คณะรัฐมนตรี

​2. เป็นกฎหมายที่กำหนดรายละเอียดของกฎหมายแม่บท

​3. สามารถออกได้โดยไม่ต้องให้รัฐสภาผ่านความเห็นชอบ เช่น การยุบสภา การเลือกตั้ง

​6. กฎกระทรวง

​1. เป็นกฎหมายที่ออกโดยรัฐมนตรีกระทรวงนั้นๆ ตามความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี

​2. เพื่อกำหนดรายละเอียดของกฎหมายแม่บทคำสั่งของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงนั้นๆ

​7. กฎหมายท้องถิ่น

​เป็นกฎหมายที่มีผลบังคับใช้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มีชื่อเรียกแตกต่างกันไป เช่น

​-ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด ออกโดย สภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด

​- ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบล ออกโดย สภาองค์การบริหารส่วนตำบล

- ​เทศบัญญัติ ออกโดย สภาเทศบาล

​- ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร ออกโดย สภากรุงเทพมหานคร

​- ข้อบัญญัติเมืองพัทยา ออกโดย สภาเมืองพัทยา

​

​