คำอุทาน

๑. คำอุทานบอกอาการ เป็นคำอุทานที่แสดงอารมณ์ และความรู้สึกของผู้พูด เช่น

         ตกใจ        ใช้คำว่า   วุ้ย ว้าย แหม ตายจริง

         ประหลาดใจ    ใช้คำว่า    เอ๊ะ หือ หา

         รับรู้ เข้าใจ      ใช้คำว่า    เออ อ้อ อ๋อ

         เจ็บปวด       ใช้คำว่า    โอ๊ย โอย อุ๊ย

๒. คำอุทานเสริมบท เป็นคำอุทานที่ใช้เป็นคำสร้อยหรือคำเสริมบทต่างๆ คำอุทานประเภทนี้บางคำเสริมคำที่ไม่มีความหมายเพื่อยืดเสียงให้ยาวออกไป บางคำก็เพื่อเน้นคำให้กระชับหนักแน่น 

๑. ทำหน้าที่แสดงความรู้สึกของผู้พูด เช่น

        - ตายจริง! ฉันลืมเอากระเป๋าสตางค์มา

        - โธ่! เธอคงจะหนาวมากละซิ

        - เอ๊ะ! ใครกันที่นำดอกไม้มาวางไว้ที่โต๊ะของฉัน

๒. ทำหน้าที่เพิ่มน้ำหนักของคำ ซึ่งได้แก่คำอุทานเสริมบท เช่น

        - ทำเสร็จเสียทีจะได้หมดเรื่องหมดราวกันไป

        - เมื่อไรเธอจะหางงหางานทำเสียที

        - เธอเห็นฉันเป็นหัวหลักหัวตอหรืออย่างไร

๓. ทำหน้าที่ประกอบข้อความในคำประพันธ์ เช่น

        - แมวเอ๋ยแมวเหมียว

        - มดเอ๋ยมดแดง

        - กอ เอ๋ย กอไก่