Noren eta Nongo.

Kasu bi hauek antz handia dute eta maiz nahasten dira. Egia esan, ez da erraza noren eta nongo noiz erabili behar diren zehaztea.

Nongo kasuak, normalean jatorria (denbora edo lekua) adierazten du; noren kasuak, berriz, jabetza. Zalantzarik badaukazu, ordezka ezazu deklinabide-kasua erlatibozko perpaus batez: azpian non kasua badago, nongo erabili behar duzu; bestela, noren kausa. Adibidez:

TelebistaN ematen duten filma  $\Longrightarrow$  telebistaKO filma.

TelebistaK daukan eragina  $\Longrightarrow$  telebistaREN eragina.

Beraz, nongo kasuaren azpian non kasua dago beti; noren kasuaren azpian, ordea, nork kasua dago. Zenbaitetan, kasu biak erabil daitezke, baina esangura aldatu egiten da. Adibidez:

ElizaKO isiltasuna  $\Longrightarrow$  elizaN dagoen isiltasuna.

ElizaREN isiltasuna  $\Longrightarrow$  Elizak girdetzen duen isiltasuan.

Lehenengo adibidean, eliza diogunean, lekua adierazten dugu (herriko eliza, etxe ondoko eliza..); bigarrenean, ordea, Eliza erakunde gisa ulertzen da.

Antzeko zerbait gertatzen da hurrengo adibidean ere:
Euskal HerriKO egoera  $\Longrightarrow$  Euskal HerriaN dagoen egoera.

Euskal HerriaREN egoera  $\Longrightarrow$  Euskal HerriaK bizi duen egoera.

Lehenengo adibidean, Euskal Herria diogunean, lekua adierazten ari gara; bigarrenean, ordea, Euskal Herri nazio edo subjektu bezala hartzen dugu; hau da, nortasuna adierazten ari gara, ez lekua.

Hona hemen beste zenbait adibide:

Ekarri liburuKO argazkia (liburuaN dagoena)

Ekarri liburuAREN argazkia (liburuari atera dioguna)

KutxaKO faktura behar dut (kutxan dagoena)

Kutxaren faktura behar dut (kutxari dagokiona)

Dena dela, gazuak ez daude beti hain argi. Batzuetan, kasu biak erabil daitezke, eta ohitura-kontua da bata edo bestea erabiltzea. Adibidez. autoKO atea / autoAREn atea, etxeKO leihoa / etxeAREN leihoa. Nolanahi ere, kasu gehienetan, lehen emandako araua betetzen da: nongo kasuaren azpian, non kasua dago.