Şekiller

Berk'in en sevdiği amcası Osman bir maceracıydı. Ne zaman ziyarete gelse Berk'e gittiği yerlerden farklı hediyeler getirirdi.

Güneşli bir öğlen vaktinde amcası Osman paraşütle yere iniş yaptı. Berk merakla bu seferki farklı hediyesini görmeye gitti. Amcası "Ooo Berk bakıyorum da koşa koşa gelmişsin!" dedi.

Osman'ın eline üç köşesi ve üç kenarı bulunan bir şekil tutuşturdu.

"Bu bir üçgen!" dedi Berk kaşlarını çatarak. "Bununla ne yapacağım ki ben?"

Amcası Osman "Ona iyi bak. Onu ılık tut, birkaç gün içerisinde neler olacağını göreceksin. Ben yakında döneceğim." dedi. Amcası Berk'e göz kırptı ve bir sonraki macerasına atılmadan önce şapkasını düzeltti.

Berk amcasının dediği gibi yaptı. Üçgeni bir battaniyeyle sardı. Bekledi ve bekledi.

Derken bir gün üçgen çatladı ve içinden bir üçgen daha çıktı.

Üçgen, topu yakalayıp getirme oyununu sevmiyordu. Yürüyüşe çıkmayı da sevmiyordu.

Fakat Berk'in odasındaki kare pencereye bakmayı çok seviyordu. Üçgen, her sabah, öğle ve akşam pencereye saatlerce bakıyordu.

Bir gün Berk, üçgeni seyrederken üçgen birden bire gözlerini sıkıştırıp kapattı ve üç kenarını esnetmeye başladı. Birden POP diye dört köşesi ve dört eşit kenarı olan bir kareye dönüşüverdi. Kare aynada kendine hayranlıkla bakıyordu. Aynanın karşısında bir müddet durduktan sonra kare derin bir nefes aldı. Esnedi ve esnedi, ta ki dikdörtgene dönülşee kadar.

Dikdörtgen koşarak kapının önüne çıktı ve Berk de onu takip etti. Kapının önünde Berklerin komşularından biri bisiklet sürüyordu. Dikdörtgen bisikletin dönen tekerleklerine bakakaldı. Sonra biraz düşündü. Sonra daha fazla düşündü hatta biraz koyu pembe oldu. Sonra bütün köşe ve kenarları kaybolana kadar kıvrıldı ve kendini şişirdi. Artık bir daire olmuştu.

Daire yuvarlandı ve yuvarlandı. Çok mutlu görünüyordu.

Berk, dairenin peşinde dolanırken bütün komşularının evinin önünden geçti. O, her yerde yeni bir şekil buluyordu. Daire, dur işareti levhasını gördü ve altıgen oldu, bir uçurtma gördü ve baklava şeklini aldı, sonra da bir kilim gördü ve elips oldu. Berk onu çok zor yakalayabiliyordu.

İkisi köşeyi döner dönmez Berk'in amcası Osman'ı gördüler ve koşarak yanına gittiler. Amcası kıkırdadı ve şeklin başını okşadı. Elips Berk'e bakarak öttü. "Seni seviyor." dedi amcası Osman. "Ben de öyle olacağını düşünmüştüm. Bu bir şekil değiştirici. Sevdiği şekle dönüşebilmek için kenarlarını ve köşelerini değiştirebilir. Bakalım ona biraz pratik yollar öğretebilecek miyiz?" dedi.

"Kare... Elips... Üçgen... Dikdörtgen... Daire...!" dedi amcası Osman. Berk ve amcası her el çırptığında şekil gururla gülerek şeklini değiştirmeye başladı. Şeklin uykusu geldiğinde Berk onu eve taşıdı. Amcası da "Ben de artık dinlenmeliyim. Birbirnize iyi bakın. Pratik yapmaya devam edin!." diyerek gözden kayboldu.

Son