Konjunktiv II

Konjunktiv Präsens (ich frage, du fragest...)

Konjunktiv Perfekt (ich habe gefragt, du habest gefragt)

Konjunktiv Futur (ich werde kommen, du werdest kommen)

Konjunktiv Präteritum (ich machte, du machtest, ich führe, du führest)

Konjunktiv Plusquamperfekt (ich hätte gemacht, ich wäre gekommen)

jest identyczna jak dla czasu Imperfekt tylko w trybie przypuszczającym nad samogłoskami (a, o, u) dodajemy UMLAUT i w 1. i 3. os. lp. dodajemy końcówkę ,,e"

ich ginge (poszłabym)

er käme (on poszedłby)

wir könnten (moglibyśmy)

Ten tryb wyraża przypuszczenie, życzenie, warunek, których spełnienie jest możliwe

Er ist hier!? Ich dachte, er wäre im Arbeit. (On jest tutaj?! Myślałam, że jest w pracy)

w zdaniach głównych wyrażających życzenie, którego spełnienie jest możliwe

Ich ginge gern spazieren. (Poszłabym chętnie na spacer)

w formach grzecznościowych (głównie czasowniki modalne)

Du solltest mehr Wasser trinken.

w zdaniach warunkowych, w których spełnienie warunku jest możliwe

Wenn es heute nicht regnete, bliebe ich nicht zu Hause. (Gdyby dziś nie padał deszcz, nie pozostałbym w domu)

w zdaniach porównawczych

Sie sieht so aus, als ob sie krank wäre (Ona wygląda tak, jak gdyby była chora)

w zdaniach skutkowych

Dieser Mann spricht so schnell, als dass ich ihn verstehen könnte. (Ten mężczyzna mówi za szybkom żebym mogła go zrozumieć.)

ich würde

du würdest

er, sie, es würde

wir würden

ihr würdet

sie/Sie würden

Używamy, gdy formy Konjunktiv Präteritum pokrywają się z czasem Imperfekt. I coraz częściej w mowie potocznej.

Jest formą zastępczą dla Konjunktiv Plusquamperfekt i jest używany bardzo rzadko

ich würde gefragt haben

er würde gekommen sein