Czym jest stres?

Jeśli coś się zdarzy, jeśli nauczyciel pokrzyczy Cię za śmieszkowanie na lekcjach, jeśli wpisze jedynkę do dziennika, jeśli mama zdenerwuje się przez Twój bałagan w pokoju. Wtedy może Ci się wydawać, że już nic nie możesz zrobić. Bzdury! Jeśli nie możesz naprawić sytuacji, zmień do niej nastawianie. Postaw się w roli nauczyciela. Pomyśl, jak Ty byś się czół, gdyby ktoś Tobie przeszkadzał w prowadzeniu lekcji, opowiadaniu o czymś? Pomyśl, co byś zrobił na miejscu nauczyciela, gdybyś sprawdzał swoją kartkówkę? Pomyśl, co byś zrobił, gdy ktoś Ciebie nie słucha, gdy kogoś o coś poprosisz, tak jak twoi rodzice proszą Cię o posprzątanie pokoju? 

Jeśli jednak stres się pojawi, na przykład podczas zawodów sportowych, czekania na ogłoszenie wyników konkursu, odpowiedzi przy tablicy. Co wtedy zrobić? Uważać, że jestem beznadziejny i że nie uda mi się? NIE!  Jesteś niesamowity! Pamiętaj o tym! Nigdy nie wolno Ci o tym zapomnieć! Musisz stale przypominać sobie, że przygotowywałeś się, że jesteś co najmniej tak dobry, jak reszta twojej klasy, a może nawet lepszy ;) 

Mów do siebie w myślach: Jestem dzielny! Jestem dobry w tym, co robię! Na pewno mi się uda!  Ćwicz przed lustrem. Patrz na swoją twarz i powtarzaj w kółko, że dasz radę. Tak długo, aż będziesz budził się w nocy i myślał: Jestem utalentowany i na pewno wygram! Wszystko zależy od nastawienia. Jeśli będziesz przekonany o swoich atutach, a nie myślał, gdzie możesz popełnić błąd, uda Ci się. Pamiętaj, że myślenie o tym, jaki jesteś beznadziejny i że na pewno zawiedziesz działa, jak samospełniająca się przepowiednia. Uśmiechaj się i myśl pozytywnie. To siebie najpierw musisz przekonać o swojej wspaniałości, dopiero potem innych. Jeśli będziesz myśleć o sobie jako o kimś beznadziejnym, jak przekonasz innych, że ten medal Ci się należy? 

Przez stres jesteś naładowany różnymi emocjami. Czasami masz ochotę po prostu uciec. Niestety nie zawsze możesz. Spróbuj wykonywać drobne ruchy swojego ciała, aby rozładować napięcie i nagromadzoną energię. Podskocz, bujaj się na stopach w przód i w tył, pobaw się długopisem, gestykuluj, rób kołowrotki palcami, przestąp z nogi na nogę. To nic nie kosztuje, a zobaczysz, że poczujesz się lepiej!

Boisz się odpowiedzi z historii, sprawdzianu z matematyki, skoku w dal? Może spróbuj poćwiczyć trochę więcej. Poproś mamę, tatę, brata, siostrę, aby pomogli Ci w lekcjach. Przeznacz więcej czasu na naukę, ćwiczenia. Jeśli lepiej się przygotujesz, będziesz miał pewność, że lepiej Ci pójdzie sprawdzian, konkurs czy zawody. 

Boisz się odpowiedzi z historii, sprawdzianu z matematyki, skoku w dal? Może spróbuj poćwiczyć trochę więcej. Poproś mamę, tatę, brata, siostrę, aby pomogli Ci w lekcjach. Przeznacz więcej czasu na naukę, ćwiczenia. Jeśli lepiej się przygotujesz, będziesz miał pewność, że lepiej Ci pójdzie sprawdzian, konkurs czy zawody. 

Opowiedz o swoich problemach rodzicom, przyjaciołom. Naprawdę zrobi Ci się lepiej. Osoby, którym na Tobie zależy mogą Ci doradzić, wesprzeć. Zaproponuj, aby w wolnej chwili iść razem na spacer, do kina, na lody, może pograć w jakąś grę czy wspólnie obejrzeć ulubiony film. Z pewnością pomoże Ci to zapomnieć o smuteczkach i poczuć się lepiej. Naprawdę warto się dzielić swoimi emocjami. One są jak garnek z wodą. Jeśli gotuje się je zbyt długo, w końcu wykipią, a to niesie za sobą konsekwencje. 

I pamiętaj, że jesteś wspaniała/wspaniały i na pewno Ci się uda!