Otwórz podręcznik - str. 175-179

Pytania ułożone są w kolejności chronologicznej, czyli zgodnie z zapisem przebiegu zdarzeń w utworze. Na udzielenie odpowiedzi będzie określony czas.

W sensie ścisłym posag (łac. dos) oznaczał część majątku, która przypadała córce z dóbr rodzinnych. Ojciec lub brat wyznaczali go córce lub siostrze najczęściej w postaci określonej sumy pieniężnej zapisywanej jako dług na dobrach ziemskich. Po wyznaczeniu i zapisaniu posagu kobieta dokonywała aktu wyrzeczenia się praw do majątku rodzinnego (łac. abrenuntiatio). Posag wniesiony przez żonę do małżeństwa musiał być zapisany na dobrach męża.

Oprócz posagu, a czasem w ramach niego wychodząca za mąż kobieta otrzymywała także tzw. wyprawę (łac. expeditio muliebris). Składały się na nią najczęściej odzież, biżuteria, kosztowności i sprzęty domowe.

źródło: wilanow-palac.pl: klik

Tyrsys i Filis (Filida), Pamela, Heloiza - to nie imiona bohaterów tego utworu

- tak zwykli nazywać swoich bohaterów autorzy sielanek dworskich - utworów o szczęśliwym życiu na łonie natury popularnych w tamtych czasach.

Przed zawarciem małżeństwa podpisywano zwykle intercyzę majątkową, czyli umowę, w której określano przede wszystkim wysokość posagu, termin i sposób jego wypłacenia, termin i miejsce ślubu oraz sposoby zabezpieczenia majątkowej i prawnej sytuacji żony. 

A JAKIE PUNKTY ZNALAZŁY SIĘ W INTERCYZIE BOHATERÓW "Żony modnej"?

źródło: wilanow-palac.pl: klik

Powszechnie pudła karet zawieszone były nisko na pasach. Już przy końcu panowania Augusta III moda ta zaczęła się zmieniać. „Majstrowie zagraniczni wymyślili karety na resurach, to jest na sztabach żelaznych gibkich, wysoko osadzone”. (J. Kitowicz, Opis obyczajów, s. 532–533). Karety sprowadzane z Anglii uchodziły za najwytworniejsze.

Być może był to taki powóz (Wikipedia).

​

Zmieniające się mody i wzorce napływające z zachodu Europy wpływały na obyczaje mieszkańców staropolskiego dworu szlacheckiego. Jednym z ważniejszych elementów tej kulturowej układanki był personel, któremu powierzano mniej lub bardziej odpowiedzialne zadania. Moda na francuski styl wymagała odpowiedniego reorganizowania dworu, w tym zatrudnienia francuskiego kuchmistrza, który stał się symbolem bogactwa, ale i snobizmu, a bywał też często przedmiotem krytyki, o czym świadczą fragmenty dzieł literackich. W Panu Podstolim czytamy, że kucharzy sarmackich wypędzono. Ignacy Krasicki, uznając, że motyw ten jest godny rozwinięcia, umieścił go jeszcze w Żonie modnej. W satyrze tej tytułowa żona pośród swych życzeń wymienia personel kuchenny, który ma być niezbędny w uczciwym życiu owej niewiasty.

Buduar narodził się pod koniec XVIII wieku we Francji, był pomieszczeniem pani domu. Jego lokalizacja nie była przypadkowa, większość buduarów znajdowała się pomiędzy sypialnią a salonem. Dzięki takiemu usytuowaniu pani domu mogła być blisko sypialni, z której przechodziła na poranną toaletę do buduaru, a także wiedziała, co w ciągu dnia dzieje się w części dziennej pałacu. 

Fot. Wikipedia

Jakimi słowami kończy rozmowę ze znajomym, a jednocześnie swą opowieść pan Piotr? Cóż one oznaczają?

A może da się je odnieść nie tylko do jego sytuacji?