Pagsusulit #5 - Pelikula at Dokumentaryo

Noong unang panahon ay may magkapatid na ulila na naninirahan sa isang ilang na baryo sa Laguna. Ito ay sina Amparo na ang palayaw ay Paro, samantalang ang nakababata naman ay si Perla na pawang sumisibol na dalagita. Pagtitinda ng bulaklak ang kanilang ikinabubuhay.

Magkaiba ang ugali nila, si Amparo ay tamad at walang kinagigiliwang gawin kundi ang lumapit sa mga bulaklak at amuyin ito. Samantalang si Perla naman ay masipag at masinop sa kabuhayan. Likas na mabait si Perla, pasensiya na lamang ang kaniyang ibinibigay sa kapatid na si Amparo na ubod ng tamad.

Ngunit isang araw ay naubos na ang pasensiya ni Perla at nagalit kay Amparo na laging nagrereklamo sa kanilang ulam. Galit din na sumagot si Amparo “Anong gusto mo alilain ako at busabusin? Ako ang masusunod dahil ako ang nakakatanda.” Sabay nanaog at pumitas ng halaman sa hardin at nagtuloy sa ilog upang pagmasdan ang bulaklak sa kanyang buhok. Pagdukwang niya ay tuloy-tuloy siyang nahulog sa ilog. Sa pag-aalala para sa kapatid ay sumunod si Perla at kitang-kita niya nang mahulog si Paro sa ilog. Sumigaw ng malakas si Perla “Paro! Paro!", marami ang nakarinig at tinulungan siya ngunit walang Amparo silang nakita. 

   Habang balisang nagmamasid ang mga tao sa ilog, ay may isang bulaklak ang lumutang sa kinahulugan ni Amparo at unti-unti itong gumalaw, dahan-dahang nawala ang hugis bulaklak nito at unti-unting umusbong ang pakpak na may iba’t-ibang kulay. Walang ano-ano ay lumipad at nakita ni Perla na pumunta ito sa halamanan at nagpalipat lipat sa mga bulaklak. Kinutuban si Perla at nasambit niya ang katagang “Paro! Paro!". Simula noon, ang maganda at makulay na munting nilikha ay tinawag ng mga tao na PARU-PARO. 

Isang 13 taong gulang na babae ang nangarap makapag-aral subalit walang kakayahan ang kanyang magulang dahil sadlak sila sa kahirapan.Nakatira lamang sila sa tabi ng riles ng tren at nakayapak lamang siya sa kanyang pakikisalamuha sa labas ng kanilang bahay. Tinatanaw lamang niya ang mga batang kasing gulang niya na pumapasok sa paaralan. Isang araw ay naglakas loob siyang kausapin ang punong-guro upang makapag-aral ng libre subalit tinangihan siya nito at sinabing kailangang magulang niya ang magpaaral sa kanya.

Habang nakikiusap siya ay naririnig ng isang guro ang kanyang hinihiling kaya naman noong pauwi na siya ay sinabayan siya ng guro , kinausap at tinulungan kung paano siya makakapag-aral. Dumating ang panahong naging guro siya at sa pareho niyang sitwasyon ay nakatagpo siya ng katulad niyang nangangarap ding makapag-aral .Naisip niya sa kanyang sarili…. panahon na upang makatulong sa iba katulad din niya na nakayapak sa lansangan subalit nangangarap na balang araw ay makapagtapos din ng pag-aaral.

Magkaiba ang ugali nila, si Amparo ay tamad at walang kinagigiliwang gawin kundi ang lumapit sa mga bulaklak at amuyin ito. Samantalang si Perla naman ay masipag at masinop sa kabuhayan. Likas na mabait si Perla, pasensiya na lamang ang kaniyang ibinibigay sa kapatid na si Amparo na ubod ng tamad.