TRAGEDIA

Tragedia to utwór dramatyczny, w którym ośrodkiem akcji jest nieprzezwyciężalny i kończący się nieuchronną klęską konflikt wybitnej jednostki z siłami wyższymi – losem, fatum, prawami historii, prawami moralnymi, czy prawami społecznymi.

Konflikt ten określa się jako konflikt tragiczny, stanowi on występujący w większości tragedii model sytuacji człowieka, zarazem jako kategoria estetyczna tragizmu stanowiąc o estetycznej wymowie tragedii. Konflikt tragiczny stanowi przeciwieństwo dwóch racji równowartościowych, dlatego też mający dokonać między nimi wyboru musi ponieść klęskę, a jego działania kończą się katastrofą.

Bohaterowie tragiczni są to postacie postawione w trudnej sytuacji, której nie można rozwiązać i dlatego najczęściej spotyka ich katastrofa. Najważniejszy jest ów nierozwiązywalny konflikt. Dzieje się tak, gdyż bohater jest postawiony w obliczu wyborów pewnych dróg postępowania, z których jedna jest drugiej przeciwna i każda niesie ze sobą nieszczęście. Nie może być nic pośredniego, istnieją tylko skrajności.

Prolog - wstępna część utworu, przedstawiająca okoliczności poprzedzające zawiązanie akcji.

Akt – część przedstawienia teatralnego, wydzielona ze względu na konieczność zmiany dekoracji.

Scena – część aktu wydzielona ze względu na pojawienie się lub odejście jakiejś postaci.

Tekst główny – kwestie wypowiadane przez bohaterów sztuki.

Didaskalia – (tekst poboczny) – objaśnienia i instrukcje autora dotyczącerealizacji scenicznej dzieła, np.gry aktorów,kostiumów,rekwizytów i dekoracji.

Próba generalna – ostatnia próba przed premierą sztuki.

Kulisy – przesłonięta przez dekoracje, niewidoczna część sceny.

Odsłona – część dramatu zawierająca zamknięty i spójny odcinek biegu zdarzeń, wydzielony ze względu na zmianę miejsca czasu lub czasu akcji.

Sufler – osoba podpowiadająca tekst aktorom w czasie przedstawienia.

Afisz – plakat informacyjno – reklamowy informujący o przedstawieniu.