ruch krzywoliniowy

Do opisu ruchu po okręgu fizycy posługują się jeszcze prędkością kątową. Podczas obiegu ciała po okręgu ciało i środek okręgu są połączone odcinkiem. Zakreśla on pewien kąt α. W czasie pełnego okresu (T) zakreślany jest kąt 360° Jeśli wybierzemy dowolny przedział czasu t, to prędkość kątowa jest stosunkiem zakreślonego kąta do czasu, w którym ten kąt został zakreślony:

 $\omega=\frac{\alpha}{t}$  

składowa wektora przyspieszenia  prostopadła do kierunku prędkości ciała, powstaje na skutek zmian kierunku prędkości i nie powoduje zmiany wartości prędkości

 $\overrightarrow{a\ }\ =\frac{v^2}{r}$  

siła grawitacji

– oddziaływanie ciała posiadającego masę na inne ciało obdarzone masą. Siła grawitacji jest siłą przyciągającą.

Jeśli dwa ciała o masach m1 i m2

 są oddalone od siebie o odległość r, to wartość siły grawitacji obliczamy ze wzoru:

 $F=G\cdot\frac{m_{1\ }\cdot m_2}{r^2}$  

G=6,67 $\cdot10^{-11}\ \frac{N\cdot m^2}{kg^2}$  stała grawitacji

Prawo powszechnego ciążenia jest spełnione nie tylko dla mas punktowych, lecz także dla ciał o różnych rozmiarach. Siła grawitacji jest wówczas sumą sił występujących między punktami materialnymi, które tworzą dane ciało.

Trzy prawa Keplera opisują ruch planet i innych ciał niebieskich dookoła Słońca. Opierają się na następujących założeniach: orbity są eliptyczne (I prawo), prędkość liniowa i kątowa jest zmienna, a prędkość polowa stała (II prawo), rozmiary orbit planet mają związek z okresem ich obiegu wokół Słońca (III prawo).