Αγγελοκρούομαι

Η λέξη υπάρχει και σε πολλά ιδιώματα , όπως το Λευκαδίτικο ιδίωμα όπου αγγελοκρούζω σημαίνει προξενώ σε κάποιον πόνους. Συμφωνα με το Λεξικό του Λευκαδίτικου Γλωσσικού Ιδιώματος – Πανταζής Κοντομίχης

Το παθητικό αγγελοκρούζομαι = φοβάμαι πολύ. “Μόλις τους είδα αγγελοκρούστικα”, εξού και η κατάρα, “μωρέ αγγελοκρουζμένο που ‘να μ΄ εύρει ο χρόνος”.

Ἀγγελοκρούζω: (ἄγγελος – κρούω) = προκαλῶ δριμὺν καὶ αἰφνίδιον πόνον, αἰφνιδιάζω, τρομοκρατῶ. Τα Λευκαδίτικα – Χριστόφορος Λάζαρης  

Αγγελοκρούστηκα, με την έννοια του τρομοκρατήθηκα. Από τις λέξεις άγγελος και κρούω.

Ο Κοντομίχης αποδίδει το παθητικό ρήμα αγγελοκρούζομαι ως φοβάμαι πολύ, ενώ στο παράρτημα του λεξικού του, Γλωσσάριον Γ.Χ.Μαραγκού, καταχωρείται η σχετική λέξη με παραπομπές στην Αγία Γραφή και αναφορά στη μυθολογία (Ερμής ψυχοπομπός αντίστοιχος του Μιχαήλ).

ἀγγελοκρουσμὸς

Ἁγγελοκρουσμὸς θάνατος. Ἡ λέξις φαίνεται ληφθεῖσα ἐκ τῆς Ἁγ. Γραφῆς (Βασιλ. Β´. Πρᾶξ. ιβ’, 23), ἢ ἐκ τῆς ἀρχαιοτάτης δοξασίας, ὅτι ὁ ἄγγελος Ἑρμῆς ἐγγίζων διὰ τῆς ῥάβδου του ἀφαιρεῖται τὰς ψυχάς· εἴτε ἐκ τῆς παρ᾿ ἡμῖν κοινῆς παραδόσεως, ὅτι ὁ ἄγγελος ἐκτελεῖ τὰ τοῦ Ἑρμοῦ ὡς μαρτυρεῖ καὶ τὸ Κρητικὸν. «Μιὰ ζωὴ χρωστῶ τοῦ Θειοῦ, τ᾿ ἀγγέλου τὴν ψυχή μου, πολλαῖς μανάδες κλάψανε, ἂς κλάψῃ κ᾿ ἡ δική μου». φρ. ἀγγελοκρούστηκα, ν᾿ ἀγγελοκρουστῇς. Συνήθως μεταχειρίζονται τὴν λέξιν εἰς δριμυτάτους πόνους, ψῦχος ἀνυπόφορον, καὶ πανικὸν φόβον.

Ακριβέστερα αποδίδει ο καθηγητής Σκουβαράς (Άνθιμος Ολυμπιώτης, λεξιλόγιο, σελ. 209): αγγελοκρούομαι, ψυχομανώ. Με χτυπάει ο άγγελος του θανάτου, Μιχαήλ (ο οποίος εικονογραφείται με σπάθη και “παίρνει ψυχές).

Αγγελόκρουσμα:   η μάχη που δίνει κανείς με το θάνατο τις τελευταίες στιγμές της ζωής του, ο επιθανάτιος ρόγχος, ο αιφνίδιος τρόμος, (συνεκδοχικά) το πρόσωπο που τον προκαλεί (μεταφ.) η επιληψία

Πηγή: αγγελοκρούζω - αγγελοκρουσμένος -η . Λεξικό του Λευκαδίτικου Γλωσσικού Ιδιώματος . Δείτε περισσότερα εδώ: https://lexikolefkadas.gr/angelokrouzo