Nübüvvet

Hz. Muhammed peygamber olmadan beş yıl önce yapılan Kâbe tamiri sırasında Hacerul-esved'in yerine konulması şerefini paylaşamayan, Kureyşliler arasında, çatışmaya varabilecek bir anlaşmazlık çıkmıştı. Bu arada Ebû Ümeyye Velid b. Muğîre'nin, "Şu kapıdan ilk mescide girecek olanı hakem yapınız" teklifi kabul edildi. Biraz sonra, belirtilen Benü Şeybe kapısından 35 yaşlarındaki Hz. Muhammed'in girdiği görüldü. Kureyşliler topluca "İşte el-Emîn, güvenilir kimse, onun hakemliğine razıyız" dediler.

"Ey Muhammed! İnsanlara Kur'an'daki İbrahim kıssasını anlat. Şüphesiz ki o, özü sözü doğru, sıddîk bir peygamberdi" (Meryem, 19/41)

"Kitapta İdris'i de zikret. Çünkü o, çok doğru bir nebî idi." (Meryem, 19/55)

“Biz dileseydik, onları sana gösterirdik de, sen onları yüzlerinden tanırdın. Andolsun, sen onları, konuşma tarzlarından da tanırsın. Allah, yaptıklarınızı bilir.” (Muhammed, 47/30)

Zünnûn’u da (Yûnus) zikret! Hani öfkeli bir halde geçip gitmiş, bizim kudretimizin kendisine yetmeyeceğini zannetmişti. Sonunda karanlıklar içinde, “Senden başka hiçbir tanrı yoktur. Seni tenzih ederim. Gerçekten ben kötü işler yapmışım!” diyerek yalvardı. Bunun üzerine duasını kabul ettik ve onu sıkıntıdan kurtardık. İşte biz iman etmiş olanları böyle kurtarırız. (Enbiya 21/87-88)

"Ey Peygamber, Rabbinden sana indirileni tebliğ et. Eğer bunu yapmazsan Allah"ın sana verdiği peygamberlik görevini yerine getirmemiş olursun." (Mâide, 5/67)

“Hani biz peygamberlerden sağlam bir söz almıştık. Senden, Nuh"tan, İbrâhim, Musa ve Meryem oğlu İsa"dan da. Evet biz onlardan sapasağlam bir söz almıştık.” (Ahzâb, 33/7)