Ecce chapter 8

Nondum lucet, sed Aurelia, mater Marci et Corneliae, iam in villa occupata est. Irata est quod servos sedentes conspicit.

“Agite, molesti servi!" inquit. "Cur nihil facitis? Cur vos ibi sedetis? Cur non strenue laboratis? Omnia statim parare necesse est quod nos hodie Romam redimus." Iam strenue laborant servi.

Tum Aurelia pueros excitare parat. Intrat igitur cubiculum Marci. Clamat, "Age,

Marce! Tempus est surgere. Nos ad urbem redire paramus.”

Marcus matrem audit sed nihil respondet. Deinde Aurelia cubiculum Sexti intrat.

Clamat, "Age, Sexte! Tempus est surgere." Statim surgit Sextus. Celeriter tunicam et

togam induit et brevi tempore e cubiculo currit.

Iterum Aurelia cubiculum Marci intrat. iterum clamat, "Age, Marce! Nos iam strenue laboramus. Cur tu solus non surgis?"

Gemit Marcus. "Ego non surgo," inquit, "quod Romam redire nolo. Cur mihi quoque necesse est ad urbem redire? Patrem meum princeps ad urbem revocat. Patrem

consulere vult. Nonvult consulere Marcum."

Subito intrat Gaius, pater Marci, et clamat, "Sed ego volo consulere Marcum! Cur, Marce, hodie me vexas? Cur non surgis? Cur nondum tunicam et togam induis, moleste puer?”

Nihil respondet Marcus sed statim surgit quod patrem timet.