a.p.

Upang mapasailalim ang mga katutubo sa kanilang pamumuno, ang mga Espanyol ay hindi umasa sa isang paraan lamang. Ang mga paraan at estratehiya na ginamit ng mga Espanyol sa pananakop ay ang sumusunod: pananakop gamit ang armas, pananakop gamit ang krus, paraang paghahati at pananakop (divide and conquer), at patakarang pang-aakit at panghihikayat.

Ang mga armas ng mga Espanyol ay mas maunlad kaysa sa mga armas ng mga katutubo. Noong panahong iyon, ang mga Espanyol ay gumamit ng mga baril, kanyon, armor, helmet, at iba pang armas na yari sa asero (steel). Karamihan din sa mananakop ay may karanasan o bihasa sa pakikidigma. Ayon sa ilang historyador, nang nakilala ni Ferdinand Magellan ang mga pinuno ng Butuan at Cebu, ipinakita niya ang kakayahang militar ng mga Espanyol sa pamamagitan ng pagpapasabog ng isang maikling kanyon (mortar) at pagpapakita ng mga sundalong armado. 

Bukod sa pagpapakita ng kapangyarihang militar at pakikipaglaban sa mga katutubo, ginamit din ng mga Espanyol ang krus o ang relihiyong Katolisismo sa pananakop sa mga katutubong Pilipino. Unang ipinakilala ng mga Espanyol ang Katolisismo sa mga datu at sa kanilang pamilya, at sumunod ang kanilang mga pinamumunuan. Gumamit sila ng sistemang reduksyon o pagpapalipat sa mga katutubo sa mga pueblo o sentro upang madali silang mabantayan. Kaakibat nito ay kinailangang magpatayo ng tirahan ang mga katutubo sa palibot ng itinayong simbahan, kung saan naririnig nila ang tunog ng kampana. Ang simbahan ang naging sentro ng buhay ng mga katutubo sa mga bagong pamayanan. Upang maipalaganap ang kanilang relihiyon sa Pilipinas, nagpatayo ang iba’t ibang relihiyosong orden ng kanilang mga parokya sa iba’t ibang bahagi ng Pilipinas. Pinag-aralan ng mga misyoneryo ang mga katutubong wika sa mga rehiyon ng bansa upang madaling maipalaganap ang Katolisismo.