Jak radzić sobie z krytyką?

może być narzędziem używanym zarówno do niszczenia, jak i do budowania. Może powalić cię na ziemię albo stać się dokładnie tym, czego potrzebujesz, żeby się wznieść.

...chce cię sprowokować.

Spróbuj go rozbroić, pośrednio się z nim zgadzając.

"Wiesz co, (potrząśnij głową/zaśmiej się) to bardzo interesujące. Dzięki, że mi o tym powiedziałeś. Na pewno poświecę temu odpowiednio dużo uwagi" (czyli wcale). Odejdź albo odwróć się.

to informacja zwrotna jaką otrzymujesz, jest prawdopodobnie cenna. Weź głęboki oddech, "przytrzymaj poduszkę" i posłuchaj.

jest jedną, z głównych cech, po których ocenia się naszą dojrzałość i rozsądek - albo ich brak.

Konstruktywna krytyka dotyczy jakiegoś pomysłu, działania albo tworu. Nie myl tego, co zrobiłeś, stworzyłeś czy powiedziałeś, z oceną twojej osoby.

"Jesteś starym prykiem" vs. "Jesteś dziwny".

1. Zaczekaj aż twoje ciało się uspokoi. Do tego czasu nic nie rób, nie mów, ani nie pisz.

Nie da się słuchać informacji zwrotnej i jednocześnie zastanawiać się, co odpowiedzieć. Słuchaj. Nie dyskutuj, ani się nie broń.

To nie osobisty atak. Jest po to, żebyś mógł się stać w czymś tak dobry, jak to możliwe. Staraj się wyłapać z krytyki to, co prawdziwe.

Powtórz innymi słowami informację, którą słyszysz. Bądź pewny, że dobrze rozumiesz przekaz.

"Czyli martwisz się, że moje sprawozdanie nie będzie przekonujące, bo nie zawiera wystarczająco dużo odniesień?"

"Co mógłbym zrobić inaczej?"

"Masz jakieś sugestie?"

"Jak wolałbyś żebym to zrobił?"

Zadawanie pytań sprawi, że otrzymasz jak najlepsze rady i krytyka będzie dotyczyła przedmiotu, a nie ciebie.

Kiedy jesteś już pewien, że rozumiesz zarówno krytykę, jak i sugerowane rozwiązania.