6.04.03.1 Oświecenie w Europie

W XVIII wieku rozpowszechnił się pogląd, że człowiek powinien kierować się przede wszystkim rozumem. Nową epokę zaczęto nazywać oświeceniem lub „wiekiem rozumu” lub „wiekiem światła”.

Myśliciele oświecenia byli przeciwnikami religii, rządów absolutnych. Byli zwolennikami ateizmu, wolności i równości wszystkich ludzi.

Monteskiusz zaproponował trójpodział władzy na: władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą.

Oświecenie jest czasem rozwoju wielu nauk, m.in.: matematyki, astronomii, fizyki, chemii, biologii, medycyny.

Wiedza ludzi została spisana w „Wielkiej encyklopedii francuskiej”.

W sztuce zaczęto nawiązywać do starożytnej Grecji i Rzymu. Nowy styl nazywany był klasycyzmem. Styl ten cechował się ładem i harmonią.