Ο Ελευθέριος Βενιζέλος πρωθυπουργός

Μετά το κίνημα στο Γουδί ο Σύνδεσμος κάλεσε τον Ελευθέριο Βενιζέλο στην Αθήνα και του πρότεινε την πρωθυπουργία.

Ο Βενιζέλος αρνήθηκε

Δεν συμφωνούσε με την κατάργηση της μοναρχίας γιατί πίστευε ότι αυτό θα δίχαζε τον λαό

Συμφωνήθηκε να γίνουν εκλογές για την ανάδειξη αναθεωρητικής Βουλής

Μετά από δύο εκλογικές αναμετρήσεις (1910) το Κόμμα των Φιλελευθέρων κέρδισε την πλειοψηφία στη Βουλή.

Το Κόμμα των Φιλελευθέρων είχε μόλις ιδρυθεί από τον Βενιζέλο και αποτελούνταν κυρίως από νέους πολιτικούς,

αποτελεσματικότερη προστασία των ατομικών ελευθεριών

απαλλοτρίωση μεγάλων εκτάσεων γης και αναδιανομή τους στους ακτήμονες

μονιμότητα δημοσίων υπαλλήλων

οι στρατιωτικοί και οι δημόσιοι υπάλληλοι απαγορευόταν να εκλέγονται βουλευτές

καθιέρωση υποχρεωτικής δωρεάν εκπαίδευσης.

Ασχολήθηκε με την αναδιοργάνωση των ενόπλων δυνάμεων

Φρόντισε να αποκτήσει ισχυρή επιρροή στο στράτευμα

Επιδίωξε την αξιοποίηση όλων των αξιωματικών

Επανέφερε στην ηγεσία του στρατού τον διάδοχο Κωνσταντίνο, επιλογή που προκάλεσε αντιδράσεις ανάμεσα στους βενιζελικούς.

Εκτιμούσε ότι η Ελλάδα για να επιτύχει τις επιδιώξεις της θα έπρεπε να λάβει μέρος σε πόλεμο.

Οι εκλογές του Μαρτίου 1912 εξελίχθηκαν σε θρίαμβο του κόμματος των Φιλελευθέρων

Φάνηκε ότι μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας πίστευε ότι ο Βενιζέλος ήταν ο ηγέτης που μπορούσε να επιλύσει μεγάλα κοινωνικά και εθνικά ζητήματα

Σημειώθηκε η ριζικότερη μέχρι τότε πολιτική ανανέωση με την εκλογή μεγάλου αριθμού νέων βουλευτών.