ΤΡΙΑΘΛΟ

Το άθλημα που ονομάζουμε τρίαθλο, είναι στην ουσία η διαδοχική συμμετοχή σε τρία αγωνίσματα: κολύμβηση, ποδηλασία, τρέξιμο.

Ο αθλητής συμμετέχει διαδοχικά στα τρία αγωνίσματα και μάλιστα συνεχόμενα (χωρίς κενό, πέραν αυτού που χρειάζεται για να φορέσει ρούχα ή να προσαρμόσει τον εξοπλισμό του).

Η σειρά των αγωνισμάτων μπορεί να αλλάζει, αλλά συνήθως το κολύμπι προηγείται και ακολουθούν, ποδήλατο και τρέξιμο ή τρέξιμο και ποδήλατο. Ενδιάμεσα υπάρχουν δύο ζώνες αλλαγών, ο χρόνος ολοκλήρωσης των οποίων προσμετρείται στο γενικό χρόνο και αποτελεί επίσης βασικό παράγοντα που επηρεάζει το τελικό αποτέλεσμα.

Βέβαια υπάρχουν και παραλλαγές αυτών των αποστάσεων και διαφορετικοί συνδυασμοί μεταξύ των αγωνισμάτων, με τα πιο γνωστά τα:

α|Δίαθλο (Τρέξιμο - Ποδηλασία - Τρέξιμο)

β|Άκουαθλο (Κολύμβηση - Τρέξιμο)

(Συνήθως το τρίαθλο διεξάγεται σε ανοιχτή θάλασσα, και ασφάλτινες διαδρομές για τρέξιμο ή ποδήλατο με λογικές υψομετρικές διαφορές]. Τα τελευταία χρόνια διοργανώνονται και τρίαθλα σε ανώμαλο ή ορεινό έδαφος με ποδήλατα βουνού και τρέξιμο σε ανώμαλο έδαφος και με πολύ μεγαλύτερες κλίσεις εδάφους (ανηφόρες ή κατηφόρες).

Το κολύμπι είναι σ’ ανοιχτό νερό κάτι που το διαφοροποιεί από το κολύμπι στο κολυμβητήριο. Καθίσταται απαραίτητη η δυνατότητα προσανατολισμού σ ’ανοιχτό νερό, η προσαρμογή στο κρύο νερό (στολή από νεοπρένιο επιτρέπεται κάτω από 20 βαθμούς κελσίου στην κατηγορία elite και 23 στην κατηγορία των ερασιτεχνών/ age group) καθώς επίσης και η δυνατότητα κολύμβησης με κύματα και άλλους αθλητές τριγύρω μας. Επίσης είναι απαραίτητο να έχουμε ξεπεράσει την φοβία που αντιμετωπίζουν πολλοί άνθρωποι όταν κολυμπάνε δίχως να βλέπουν τον πυθμένα της θάλασσας ή της λίμνης.  Στην ποδηλασία επιτρέπεται πλέον το drafting οπότε το κομμάτι της ποδηλασίας από αγώνα χρονομέτρου γίνεται ποδηλασία δρόμου όπου υπάρχουν εναλλαγές ρυθμού και όπου η δυνατότητα ύπαρξης εντός ποδηλατικού γκρουπ απαιτεί ειδική προπόνηση ώστε να αποκτηθεί αυτή η άνεση. Το τρέξιμο είναι υπό κόπωση, κάτι που το διαφοροποιεί από έναν αγώνα δρόμου (διαφορές στα ενεργειακά αποθέματα με τα οποία ξεκινάμε τον αγώνα και ελαφριά διαφοροποίηση των χρησιμοποιούμενων μυϊκών ομάδων που παράγουν έργο.]

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ

Οι αλλαγές αποτελούν το σήμα κατατεθέν στο Τρίαθλο, συνήθως λέμε ότι οι αλλαγές αποτελούν το τέταρτο μέρος του αγώνα. Από την στιγμή που το χρονόμετρο δεν σταματάει ποτέ ανάμεσα από τα αθλήματα, επιβάλετε να συνηθίσεις αυτή την αλλαγή και από πλευράς φυσιολογίας του οργανισμού, αλλά και από πλευράς ταχύτητας στη χρησιμοποίηση του σωστού υλικού και ντυσίματος.

Ο μόνος τρόπος για να γίνεις γρήγορος σε αυτό το κομμάτι του αγώνα είναι η προπόνηση, θα πρέπει να εξασκηθείς και στις δυο αλλαγές, ιδιαίτερα η πρώτη που θα πρέπει να βγει η στολή neoprene ( αν χρησιμοποιηθεί λόγο θερμοκρασίας νερού), η χρήση των ποδηλατικών παπουτσιών και του κράνους, την κάνει να είναι η δυσκολότερη από τις δυο. Στην δεύτερη αλλαγή τα πράγματα είναι λίγο πιο απλά, αφού η μόνη δυσκολία είναι το φόρεμα των παπουτσιών του τρεξίματος. Μια άλλη δυσκολία που πρέπει να αντιμετωπίσεις είναι το τρέξιμο μέσα στην ζώνη αλλαγής με το ποδήλατο, καθώς και το ανέβασμα και κατέβασμα από αυτό, στις γραμμές που καθορίζουν την ζώνη αλλαγής.

Κάντε like στη σελίδα μας!

Τέλος κάτι που πολλές φορές αγνοούν οι περισσότεροι είναι να δεις που ακριβώς έχεις τα πράγματά σου ( αυτό γίνεται ιδιαίτερα δύσκολο σε πολυάριθμους αγώνες όπως είναι τα ironman με χιλιάδες συμμετοχές). Θα πρέπει να δείτε την προηγούμενη μέρα ή ακόμα και το πρωινό του αγώνα ακριβώς την διαδρομή από το νερό μέχρι το ποδήλατο και την έξοδο από την ζώνη αλλαγής. Δεν είναι καθόλου ωραίο συναίσθημα μέσα στο άγχος του αγώνα να ψάχνεις επιπλέον να βρεις και το ποδήλατο.Είναι προκαθορισμένος ο χώρος που έχει το ποδήλατο και τα πράγματά του ο κάθε αθλητής-τρια και η ζώνη αλλαγής όπου μέσα εκεί πρέπει να γίνει η αλλαγή για να συνεχιστεί ο αγώνας.