Sztuka barokowa

• Nazwa barok - prawdopodobnie z port. barroco – perła o nieregularnym kształcie, z wł. – dziwność, nietypowość

• ​Sztuka odzwierciedla wydarzenia XVII - wiecznej Europy

• Reformacja zapoczątkowana przez Marcina Lutra

• Kontrreformacja

• Wojny religijne.

• Nowe cele i zadania kościoła, które dotyczyły także sztuki

• Sztuka baroku zasięgiem ogarnęła całą Europę i Amerykę Łacińską.

• Artyści uważali się za następców sztuki Renesansu, naruszali jednak jego zasady i ustalenia.

• Barok cechuje dynamika dzieł, kontrast światła i cienia, kontrast barw, kształtów, zróżnicowane faktury

• Barok to nurt kochający przepych, blask, patos, chciał osiągnąć swoje cele artystyczne przez odwołanie się do zmysłów, działał na fantazję.

• Artyści podobnie jak w renesansie podróżowali po całej Europie przyjmując zlecenia bogatych mecenasów.

• dynamizm - kierunki skośnie, diagonalne i spiralna forma,

• rzeźby wielopostaciowe,

• rzeźbiarskie dekoracje kościołów, pałaców, ogrodów, nagrobków

• sceny mitologiczne i religijne

• różnorodne formy i faktury

• Giovanni Lorenzo Bernini, Dawid, 1623, marmur

Najbardziej znany przedstawiciel baroku - rzeźbiarz, architekt, malarz, poeta i dramaturg.

Dzieła: Apollo i Dafne, Dawid, Ekstaza św.Teresy, Błogosławiona Ludwika Albertoni, Fontanna czterech Rzek, Rzym; Konfesja nad Grobem św.Piotra

• ukazanie ruchu,

• kompozycja dynamiczna,

• teatralność,

• ukazanie emocji - ekspresja

• ostre kontrasty światłocieniowe

• szkielet lub czaszka symbolizujące śmierć

• motywy religijne, portrety, sceny rodzajowe, sceny mitologiczne

malarz włoski, jeden z głównych przedstawicieli wczesnego baroku. Około 1590-1606 działał w Rzymie. Od 1606 w Neapolu, na Malcie i Sycylii. Prowadził awanturnicze życie i często wchodził w konflikt z prawem. Złożenie do grobu, 1602 - 1603, olej na płótnie

najwybitniejszy flamandzki malarz epoki baroku. Miał ogromny warsztat w Antwerpii, w którym wykształcił wielu uczniów. Podróżował także w ramach misji dyplomatycznych. Malował sceny religijne, mitologiczne, portrety, pejzaże. Porwanie córek Leukippa, lata XX XVII w., olej na płótnie

francuski malarz epoki baroku, działający głównie w Rzymie. Najwybitniejszy przedstawiciel nurtu klasycyzującego we francuskim malarstwie XVII wieku, który wywarł wpływ na kształcenie w Królewskiej Akademii Malarstwa i Rysunku w Paryżu

Holenderski malarz, rysownik i grafik. Twórca scen biblijnych, portretów oraz licznych autoportretów. Jego dzieła o zawężonej gamie barwnej przesycone są nastrojowością i mistycyzmem, mistrz światłocienia. Powrót Syna Marnotrawnego, 1668, olej na płótnie

Malarz holenderski. Pozostało po nim ok. 40 obrazów. Tchną one wielką poezją i doskonałością, poetycką wizją świata, a zarazem dysponują wyjątkowym mistrzostwem warsztatu. Do największych osiągnięć doszedł w dziedzinie malarstwa rodzajowego i w ukazywaniu wnętrz. Dziewczyna z perłą, 1665

• wielkie kompleksy dworskie,

• część budynku cofnięta lub wysunięta- wrażenie falowania – dynamika

• część środkowa z głównym wejściem,

• ogród i park geometryczny, z fontannami, geometrycznie przycinanych trawnikami, ozdobnymi żywopłotami i klombami.

• budowle monumentalne,

• falista fasada dzięki łamanym liniom gzymsów– dynamizm,

• elewacje dwukondygnacyjne dzięki ozdobnym gzymsom,

• wnętrza kościołów bardzo bogato zdobione - przepych

• wykorzystanie sztukaterii, sklepienia pokryte freskami – plafony,

Pierwsze formy barokowe pojawiły się w Rzeczpospolitej bardzo szybko, jeszcze w latach 80.-90. XVI w. Najszybciej na zmiany reagowała architektura i rzeźba – dziedziny sztuki, które przodowały także w epoce renesansu.

zdjęcie: Widok pałacu w Wilanowie; fot. W. Holnicki

Większość sztuki barokowej była zainspirowana religią. Łączy się to z ponownym rozkwitem Kościoła katolickiego, jaki odnotowuje się w czasach kontrreformacji.

Barok uważany jest za epokę teatru. W widowiskach starano się używać efektów psychologicznych i łączyć różne dziedziny sztuki (muzyka, sztuki plastyczne), tak aby osiągnąć jak największy wpływ na widza