6.3.2 / Początek wojen ze Szwecją

Zygmunt III Waza po śmierci swojego ojca został także królem Szwecji. Jednak Szwedzi woleli jego stryja - Karola IX, który, w przeciwieństwie do Zygmunta III nie był gorliwym katolikiem, tylko protestantem. Podobnie do większości Szwedów.

Stało się to przyczyną wojny.

Walka o Inflanty była jednym z bezpośrednich przyczyn rozpoczęcia wojny. Początkowo przewagę mieli Szwedzi.

W 1605 roku doszło do bitwy pod Kircholmem. Wojska polsko-litewskie dowodzone przez hetmana Jana Karola Chodkiewicza pokonały wojska szwedzkie.

Na dalszą walkę zabrakło pieniędzy. Zawarty został rozejm, na mocy którego Szwecja zachowała część Inflant.

W kolejnej części wojny Szwedzi zajęli prawie całe Inflanty oraz zaatakowali Pomorze Gdańskie. Postanowili zablokować drogę do portu w Gdańsku. Szczególnie dróg wodnych, w tym ujścia Wisły.

W 1627 roku miała miejsce bitwa morska pod Oliwą. Polska flota pokonała Szwedów. Port w Gdańsku został odblokowany.

Na mocy rozejmu w Starym Targu (1629 r.) Szwedzi zachowali Inflanty, porty w Prusach (bez Gdańska, Królewca i Pucka), dostali prawo do pobierania cła.

Rozejm miał obowiązywać przez 6 lat.

Po zakończeniu rozejmu ze Starego Targu Rzeczpospolita rządzona przez króla Władysława IV chciała wznowić wojnę ze Szwecją. Szwedzi, obawiając się przegranej, poprosili o nowy rozejm.

W 1635 roku zawarto rozejm w Sztumskiej Wsi. Szwedzi zachwali Inflanty, ale oddali Pomorze i Prusy oraz zrezygnowali z pobierania cła.