4.2.5 / Zawisza Czarny i bitwa pod Grunwaldem

Po unii Polski i Litwy, której skutkiem była także chrystianizacja Litwy, Krzyżacy nadal najeżdżali na Polskę i Litwę. Dodatkowo Polacy chcieli odzyskać zagrabione przez Krzyżaków Pomorze.

W 1409 r. rozpoczęła się "wielka woja z zakonem".

Król, Władysław Jagiełło wzywał swoich rycerz rozsyłając wici (pęki gałązek lub sznurków).

Jednym z rycerzy, który wyruszył po wezwaniu przez króla, był rycerz z Grabowa.

Zawisza Czarny to najsłynniejszy z polskich rycerzy. Był waleczny i odważny oraz godny zaufania.

Dziś powiedzenie "można na kimś polegać, jak na Zawiszy" oznacza, że jest to osoba, która zawsze dotrzymuje danego słowa i nigdy nie wyjawia tajemnic.

Do największej bitwy wielkiej wojny z zakonem doszło 15 lipca 1410 roku pod Grunwaldem.

Po jednej stronie walczyli Krzyżacy i rycerstwo zachodniej Europy, z drugiej Polacy, Litwini, Tatarzy i sojusznicy ze wschodu.

Wojska polsko-litewskie...

Wojska polsko-litewskie wygrały bitwę.

Krzyżacy ponieśli bardzo dotkliwe straty, zginął Wielki Mistrz Zakonu Ulrich von Jungingen. Nie udało się zdobyć stolicy Krzyżaków - Malborka.

W 1411 roku, w Toruniu podpisano pokój. Litwa odzyskała Żmudź, a Polska - ziemię dobrzyńską.

Chyba że ktoś chciałby coś powiedzieć.