Pagsasalaysay Muli ng Napakinggang Teksto

Gng. Guiritan: (Kring..Kring..) Hello Maricris, ang Mama ito.

Maricris: Hello Mama, bakit po kayo napatawag?

Gng. Guiritan: Nakalimutan ko kasi nakasaksak ang telebisyon sa kuwarto namin ng Papa mo. Pakitingnan mo nga anak.

Maricris: Sige po, Ma. Pahintay lang po. (Pumunta sa kuwarto) Hello Ma, tinanggal ko na po sa pagkasaksak.

Gng. Guiritan: Salamat anak. Kamusta naman kayo ng kapatid mo?

Maricris: Mabuti naman po. Naglalaro po kami ng patintero sabakuran. 

Gng. Guiritan: Oh sige, mag-iingat kayo palagi. Ang mga bilin ko sa inyo huwag mong kalimutan. Mahuhuli nga rin pala kami ngPapa mo dahil may miting pa kami. Ikaw na muna bahala sa kapatid mo.

Maricris: Opo Ma. Mag-iingat po kayo sa pag-uwi mamaya.

Matapos mag-usap ng mag-ina, nagpatuloy sa paglalaro si Maricris at ng kapatid niya.

Noong unang panahon sa isang malayong nayon, ay may isang dalaga na nagngangalang Rosa na kilala dahil sa natatangi nitong ganda at dahil na rin sa kanyang mapupulang mga pisngi, kung kaya’t pinagkakaguluhan si Rosa ng mga kalalakihan. 

Isang araw nang dumating ng bahay si Rosa ay nakita niya ang isa sa kanyang mga manililigaw na si Antonio na kausap ang kanyang mga magulang at humihingi ng pahintulot na manligaw kay Rosa kung saan ay masaya naman siyang pinayagan ng mga magulang ni Rosa at dahil na rin sa rason na si Antonio lamang ang lalaking unang umakyat ng ligaw sa kanila. 

Ang kinakailangan lang naman na gawin ni Antonio ay ang mapatunayan ang sarili kay Rosa at pasiyahin ito.

Iyon ang naghimok kay Antonio kaya naman ay pinagsilbihan niya ang pamilya ni Rosa sa pamamagitan ng dote. Lubos namang natuwa ang mga magulang ni Rosa, lalong-lalo na ang dalaga na unti-unti ay nahuhulog na ang loob sa masugid na binata.

Sa araw na kung saan ay dapat sanang sagutin ni Rosa ang kanyang manliligaw ay doon rin siya labis na nagtaka kung bakit wala pa ito. Doon din niya nalaman na pinaglalaruan lang pala siya ni Antonio nang marinig niya ito habang kausap ang kanyang mga kaibigan. 

Parang pinagsakluban ng langit at lupa si Rosa sa kanyang narining. Nadurog ang kanyang puso sa kanyang unang pag-ibig. 

Hindi tumigil sa pag-iyak si Rosa habang siya ay pabalik sa kanilang bahay. Nag-aalala naman siyang tinanong nang kanyang mga magulang pero hindi sumagot ang dalaga.

Kinabukasan ay hindi na nakita si Rosa at pati na rin sa mga sumunod na araw. Isang araw ay nabalitaan na may kakaibang halaman na tumubo sa dapat sanang tagpuan nina Rosa at Antonio

Tinawag ang halaman na rosas dahil ang pulang kulay ng bulaklak ay nagsisilbing paalala sa mga mapupulang pisngi ni Rosa. Ang naiiba lamang ay ang tinik na napapalibot sa halaman na pinapaniwalaan na si Rosa na nagsasabing wala sinuman ang makakakuha sa magandang bulaklak na hindi nasasaktan