ความปลอดภัยเครือข่ายคอมพิวเตอร์และข้อมูลสารสนเทศระดับองค์กร

-แนวคิดหลักของความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ

-แนวคิดของความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศตาม มาตรฐาน NSTISSC 

-องค์ประกอบของระบบสารสนเทศกับความมั่นคงปลอดภัย 

-แนวทางในการด าเนินงานความมั่นคงปลอดภัยของ สารสนเทศ 

-วงจรการพัฒนาระบบความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ 

-บทบาทของบุคลากรสารสนเทศในด้านความมั่นคงปลอดภัย 

ความมั่นคงปลอดภัย (Security) คือ สถานะที่มีความปลอดภัย ไร้ กังวล อยู่ ในสถานะที่ไม่มีอันตรายและได้รับการป้องกัน จากภัยอันตรายทั้งที่เกิดขึ้นโดยตั้งใจหรือบังเอิญ เช่น ความมั่นคงปลอดภัยของประเทศ ย่อมเกิดขึ้นโดยมีระบบ ป้องกันหลายระดับ เพื่อปกป้องผู้นำประเทศทรัพย์สิน ทรัพยากร และประชาชนของประเทศ 

-ความมั่นคงปลอดภัยทางกายภาย (Physical Security) 

-ความมั่นคงปลอดภัยส่วนบุคคล(Personal Security) 

-ความมั่นคงปลอดภัยในการปฏิบัติงาน (Operations Security) 

-ความมั่นคงปลอดภัยในการติดต่อสื่อสาร (Communication Security) 

-ความมั่นคงปลอดภัยของเครือข่าย (Network Security) 

-ความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ (Information Security) 

ความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ คือ การป้องกันสารสนเทศและองค์ประกอบอื่นที่เกี่ยวข้อง การรักษาความปลอดภัยทางข้อมูล Information Security คือ ผลที่เกิดขึ้นจา การใช้ระบบของนโยบาย หรือระเบียบปฏิบัติที่ใช้ในการพิสูจน์ทราบ ควบคุม และป้องกันการเปิดเผยข้อมูล(ที่ได้รับคำสั่งให้มีการป้องกัน) โดยไม่ได้รับอนุญาต 

นิยามโดย ThaiCERT (ศูนย์ประสานงานการักษาความปลอดภัยคอม

เป็นการรับประกันว่าผู้มีสิทธิ์และได้รับอนุญาตเท่านั้นที่สามารถเข้าถึงข้อมูลได้ องค์กรต้องมีมาตรการป้องกันการเข้าถึงสารสนเทศที่เป็นความลับ เช่น 

 1.การจัดประเภทของสารสนเทศ 

 2.การรักษาความปลอดภัยในกับแหล่งจัดเก็บข้อมูล 

 3.กำหนดนโยบายรักษาความมั่นคงปลอดภัยนำไปใช้ 

 4.ให้การศึกษาแก่ทีมงานความมั่นคงปลอดภัยและผู้ใช้

มีสาเหตุมาจากความก้าวหน้า ทางเทคโนโลยีประกอบกับ ความต้องการความสะดวกสบายในการสั่งซื่อสินค้าของลูกค้า โดยการยอมให ้สารสนเทศส่วน

บุคคคลแก่ website เพื่อสิทธิ์ สนการทา ธุรกรรมต่าง ๆ โดยลืมไปว่าเว็บไซต์ เป็นแหล่งข้อมูลที่สามารถขโมยสารสนเทศไปได้ไม่ยากนัก 

ความสมบูรณ์ คือ ความครบถ้วน ถูกต้อง และไม่มีสิ่งแปลกปลอม สารสนเทศที่มีความสมบูรณ์จึงเป็นสารสนเทศที่นำไปใช้ประโยชน์ได้อย่างถูกต้องครบถ้วน 

สารสนเทศจะขาดความสมบูรณ์ก็ต่อเมื่อสารสนเทศน้ันถูกนำไปเปลื่ยนแปลงปลอมปนด้วยสารสนเทศถูกทำให้เสียหาย ถูกทำลาย หรือถูกกระทำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อขัดขวางการพิสูจน์การเป็นสารสนเทศจริงภัยคุกคามสำคัญที่มีต่อความสมบูรณ์ของสารสนเทศ คือ ไวรัส และ เวิร์ม เนื่องจากถูกพัฒนำมาเพื่อปลอมปนข้อมูลที่กาลัง เคลื่อนย้ายไปมาในเคือข่าย 

ความพร้อมใช้ หมายถึง สารสนเทศจะถูกเข้าถึงหรือเรียกใช้งาน ได้อย่างราบรื่น โดยผู้ใช้ หรือระบบอนื่ ที่ได้รับอนุญาตเท่าน้ัน หากเป็นผู้ใช้ หรือระบบที่ไม่ได้รับอนุญาต การเข้าถึงหรือเรียกใช้งานจะถูกขัดขวางและล้มเหลวในที่สุด

ความถูกต้องแม่นยำ หมายถึง สารสนเทศต้องไม่มีความผิดพลาดและต้องมีค่าตรงกับความคาดหวัง ของผู้ใช้เสมอ

เมื่อใดก็ตามที่สารสนเทศมีค่าผิดเพี้ยนไปจากความคาดหวังของ ผู้ใช้ไม่ว่าจะเกิดจากการแก้ไขด้วยความต้ังใจหรือไม่ก็ตามเมื่อ นั้นจะถือว่าสารสนเทศ “ไม่มีความถูกต้องแม่นยำ”

สารสนเทศที่เป็นของแท้ คือ สารสนเทศที่ถูกจัดทำขึ้นจากแหล่งที่ถูกต้อง ไม่ถูกทำซ้าโดยแหล่งนื่่ที่ไม่ได้รับอนุญาต หรือแหล่งที่ไม่ได้คุ้นเคยและไม่เคยทราบมาก่อน 

ความเป็นส่วนตัว คือ สารสนเทศที่ถูกรวบรวมเรียกใช้ และ จัดเก็บโดยองค์กรจะต้องถูกใช้ในวัตถุประสงค์ที่ผู้เป็นเจ้าของสารสนเทศรับทราบ ณ ขณะที่มีการรวบรวมสารสนเทศนั้นมิฉะน้ันจะถือว่าเป็นการละเมิดสิทธิส่วนบุคคลด้านสารสนเทศ

NSTISSC (Nation Security Telecommunications and Information Systems Security คือ คณะกรรมการด้านความมั่นคงโทรคมนาคมและระบบ สารสนเทศแห่งชาติของต่างประเทศที่ได้รับการยอมรับแห่งหนึ่ง ได้กำหนดแนวคิดความมั่นคงปลอดภัยขึ้นมา ต่อมาได้กลายเป็นมาตรฐานการประเมินความมั่นคงของระบบสารสนเทศ  สิ่งสำคัญในการดำเนินงานความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ นั้น นอกจากจะมีความคิดหลักในด้านต่างๆ แล้ว ยังรวมถึงการ กำหนดนโยบายการปฏิบัติงาน การให้การศึกษา และเทคโนโลยีที่ จะนำมาใช ้ เป็นกลไกควบคุมและป้องกัน ที่ต้องเกี่ยวข้องกับการ จัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศด้วย 

1. Software ย่อมต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขของการบริหารโครงการ ภายใต้เวลาต้นทุน และกำลังคนที่จำกัดซึ่งมักจะทำภายหลังจากการพัฒนาซอฟต์แวร์เสร็จแล้ว 

2. Hardware จะใช้นโยบายเดียวกับสินทรัพยที่จับต้องได้ขององค์กร คือการป้องกันจากการลักขโมยหรือภัยอันตรายต่าง ๆ รวมถึงการจัดสถานที่ ที่ปลอดภัยให้กับอุปกรณ์ หรือฮาร์ดแวร์

3. Data ข้อมูล/สารสนเทศเป็นทรัพยากรที่มีค่าขององค์กรการ ป้องกันที่แน่นหนาก็ มี ความจำ เป็นสำหรับข้อมูลที่เป็นความลับซึ่งต้องอาศัยนโยบายความปลอดภัย และกลไกป้องกัน ที่ดี ควบคู่กัน  

4. People บุคลากร คือภัยคุกคามต่อสารสนเทศที่ถูกมองข้ามมาก ที่สุด โดยเฉพาะบุคลากรที่ไม่มีจรรยาบรรณในอาชีพ ก็ เป็น จุดอ่อนต่อการโจมตีได้จึงได้มีการศึกษากนัอย่างจริงจัง เรียกว่า Social Engineering ซึ่งเป็นการป้องการการหลอกลวงบุคลากร เพื่อเปิดเผยข้อมูลบางอย่างเข้าสู่ระบบได

5. Procedure ขั้นตอนการทำงานเป็นอีกหนึ่องค์ประกอบที่ถูกมองข้าม หากมิจฉาชีพทราบขั้นตอนการทำงาน ก็จะสามารถ ค้นหาจุดอ่อนเพื่อกระทำการอันก่อให้เกิดความเสียหายต่อ องค์กรและลูกค้าขององค์กรได้

6. Network เครือข่ายคอมพิวเตอร์ การเชื่อมต่อระหว่าง คอมพิวเตอร์ และระหว่างเครือข่ายคอมพิวเตอร์ ทำให้ เกิดอาชญากรรมและภัยคุกคามคอมพิวเตอร ์โดยเฉพาะการเชื่อมต่อ ระบบสารสนเทศเข้า กับ เครือข่ายอินเตอร์ เน็ต ้ 

-ความมั่นคงปลอดภัย คือ ความไม่สะดวก เนื่องจากต้องเสียเวลาในการ ป้อน password และกระบวนการอื่นๆในการพิสูน์ ตัวผู้ใช้ 

-มีความซับซ้อนบางอย่างในคอมพิวเตอร์ ที่ผู้ใช้ทั่วไปไม่ทราบ เช่น Registry , Port, Service ที่เหล่านี้จะทราบในแวดวงของ Programmer หรือผู้ดูแลระบบ

-ผู้ใช้คอมไม่ระแวดระวัง

-การพัฒนาซอฟต์แวร์ไม่คำนึงถึงความปลอดภัยภายหลัง

-แนวโน้มเทคโนโลยีสารสนเทศคือการแบ่งปัน ไม่ใช่ การป้องกัน

-มีการเข้าถึงข้อมูลได้จากทุกสถานที่

-ความมั่นคงปลอดภัยไม่ได้เกิดขึ้นที่ซอฟแวร์และฮาร์ดแวร์เพียง อย่างเดียว 

-มิจฉาชีพมีความเชี่ยวชาญ (ในการเจาะข้อมูลของผู้อื่นมากเป็นพิเศษ) 

-ฝ่ายบริหารมักจะไม่ให้ความสำคัญแก่ความมั่นคงปลอดภัย 

-Bottom - Up Approach เป็นแนวทางที่ผู้ดูแลระบบหรือเจ้าหน้าที่ ที่รับผิดชอบ ด้านความมั่นคงปลอดภัยโดยตรง เป็นผู้ริเริ่มหรือกำหนดมาตรการรักษาความปลอดภัยขึ้นมาระหว่างการพัฒนาระบบ 

-ข้อดี คือ เจ้าหน้าที่จะสามารถดูแลงานด้วยตนเองในทุก ๆ วัน และใช้ความรู้ ความสามารถ ความเชี่ยวชาญที่มีการปรับปรุงกลไกควบคุมความปลอดภัยให้มี ประสิทธิภาพอย่างเต็มที่

-ข้อเสีย แนวทางนี้โดยทั่วไปมักจะทำให้การดำเนินงานความมั่นคงปลอดภัยของ สารสนเทศไม่ประสบผลสำเร็จเนื่องจากขาดปัจจัยความสำเร็จ เช่น ขาดการสนับสนุนจากผู้เกี่ยวข้อง หรือขาดอำนาจหน้าที่ในการสั่งการ

-Top - down Approach การดำเนินงานความมั่นคงปลอดภัยจะเริ่มต้น โดยผู้บริหารหรือผู้มีอำนาจหน้าที่โดยตรง ซึ่งสามารถ บังคับใช้นโยบาย บุคลากรที่รับผิดชอบ 

-ข้อดี ขั้นตอนกระบวนการมั่นคงได้อย่างเต็มที่เนื่องจากได้รับการสนับสนุนจากผู้ที่เกี่ยวข้องเป็นอย่างดี มี การวางแผน กำหนด เป้าหมายและกระบวนการทำงานอย่างชัดเจนและเป็นทางการ 

-วงจรการพัฒนาระบบ System Development life Cycle: SDLC โดยแต่ละPhase ของ SDLC สามารถนำมาปรับใช้กับการดำเนินโครงการพัฒนาระบบความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศได้เรียกว่า Security Systems Development Life Cycle : SecSDLC 

-บางองค์กร สามารถใช้วิธีการจัดการความเสี่ยง Risk Management เป็นกระบวนการหลักในการพัฒนาระบบความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศได้ 

การสำรวจ Investigation เริ่มจากได้รับคำสั่งจากผู้บริการระดับสูงให้ดำเนินการพัฒนาระบบความมั่นคงปลอดภัย โดยมีการกำหนดเป้าหมาย กระบวนการ ผลลัพธ์ที่ต้องการ บุคลากร งบประมาณ และระยะเวลายังมีการกำหนด นโยบายความมั่น คงปลอดภัยในระดับองค์กรมาพร้อมกันด้วย 

-ทีมงานที่รับผิดชอบจะนำรายละเอียดทำการสำรวจ เพื่อนำมาวิเคราะห์ปัญหากำหนดขอบเขต เป้าหมายและวัตถุประสงค์ของโครงการการวิเคราะห์ Analysis เป็นเฟสที่ทีมงานจะได้นำเอกสารมาทำการศึกษาเพิ่มเติมศึกษาถึงภัยคุกคาม และวิธีป้องกันรวมถึง กฎหมายสิทธิส่วนบุคคล การจัดการความเสี่ยง (ระบุความเสี่ยง) 

-ประเมินหาความเสี่ยงที่มีผลกระทบในระดับร้ายแรง พร้อมกับเตรียมป้องกันไม่ให้เกิดความเสี่ยงต่างๆ ได้อีก

-การออกแบบระดับตรรกะ Logical Design เป็นเฟสที่ต้องจัดทำโครงร่างของระบบความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ ตรวจสอบและจัดทำนโยบายหลักที่จะนำไปใช้

-การออกแบบระดับกายภาพ Physical Design เป็นเฟสการกำหนดเทคโนโลยีสารสนเทศที่จะนำมาสนับสนุนโครงร่างระบบความมั่นคงปลอดภัยที่ได้ออกแบบไว้ในเฟสที่ผ่านมามีการประเมิน เทคโนโลยีพร้อมกับสร้างทางเลือกของเทคโนโลยีที่จะนำมาใช้ 

-การพัฒนา Implementation ดำเนินงานพัฒนาระบบความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศที่ได้ออกแบบไว้ให้เกิดขึ้นจริง และทำการทดสอบจนกว่าจะไม่พบข้อผิดพลาด 

-การบำรุงรักษาและเปลี่ยนแปลง Maintenance and Change การติดตามทดสอบแก้ไขขและซ่อมบำรุงอยู่ตลอดเวลาควรมีการอัพเดทภัยคุกคาม รายละเอียดให้ทันสมัยอยู่อย่างสม่ำเสมอ 

1.ผู้บริการระดับสูงSenior Manager

     1.1. ผู้บริหารสารสนเทศระดับสงchief Information Officer : CIO มีหน้าที่ให้คำแนะนำและแสดงความคิดเห็นแก่ผู้บริหารระดับสูง 

    1.2. ผู้บริหารความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศระดับสูง Chief Information Security Officer : CISO ทำหน้าที่ในการประเมิน จัดการ และพัฒนาระบบความมั่นคง ปลอดภัยของสารสนเทศในองค์กรโดยเฉพาะ 

2.ทีมงานดำเนินโครงการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ (Information Security Project Team) 

3.การเป็นเจ้าของข้อมูล Data Ownership ประกอบด้วย 

      3.1 เจ้าของข้อมูล Data Owners ผู้มีสิทธิในการใช้ข้อมูลและมีหน้าที่ในการรักษาความมั่นคงปลอดภัยของข้อมูลด้วย 

      3.2 ผู้ดูแลข้อมูล Data Custodians เป็นผู้ที่ต้องทำงานร่วมกับ Data Owners โดยตรงทำหน้าที่จัดเก็บและบำรุงรักษาข้อมูล 

      3.3 ผู้ใช้ข้อมูล Data Users เป็นผู้ที่ทำงานกับข้อมูลโดยตรง 

-ทีมงานดำเนินโครงการควรเป็นผู้ที่มีความรู้ ความสามารถในด้าน เทคโนโลยีอย่างลึกซึ่ง และควรจะมีความรู้ในด้านอื่นๆที่เกี่ยวข้องควบคู่ไปด้วย 

ทีมงานดำเนินโครงการประกอบไปด้วย 

-ผู้สนับสนุน Champion

-หัวหน้าทีม Team Leader 

-นักพัฒนานโยบายความมั่นคงปลอดภัย Security Policy Development 

-ผู้ชำนาญการประเมินความเสี่ยง Risk Assessment Specialist 

-ผู้เชี่ยวชาญด้านความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ Security Professional 

-ผู้ดูแลระบบ System Administrator 

-ผู้ใช้ระบบ End User 

1.Bottom-Up Approach คือ ผู้ดูแลระบบหรือทีมงานเป็นผู้ริเริ่มโครงการ 

2.Top-down Approach คือผู้บริหารระดับสูงเป็นผู้ริเริ่มและกำหนดโครงการ 

-การสำรวจ Investigation 

-การวิเคราะห์ Analysis

-การออกแบบระดับตรรกะ Logical Design 

-การออกแบบและพัฒนากายภาพ Physical Design

-การพัฒนา Implementation 

-การบำรุงรักษาและเปลี่ยนแปลง Maintenance and Change

-ผู้บริหารสารสนเทศระดับสูง

-ผู้บริหารความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศระดับสูง 

-ผู้บริหารโครงการ หรือหัวหน้าที่มี

-เจ้าหน้าที่เทคนิคด้านความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ เป็นต้น 

-ช่องโหว่ (Vulnerability) หรือความล่อแหลม หมายถึง ความอ่อนแอของระบบคอมพิวเตอร์หรือระบบเครือข่ายที่เปิดโอกาสให้สิ่งที่เป็นภัยคุกคามสามารถเข้าถึงสารสนเทศในระบบได้ช่องโหว่ที่เกิดขึ้นในระบบ

-การจัดการบัญชีรายชื่อผู้ใช้(UserAccountManagement)

ไม่มีประสิทธิภาพ มีดังนี้

1.ความล้มเหลวในการการบัญชีรายชื่อผู้ใช้ที่ลาออกจากองค์กรแล้ว

2.ไม่มีการเปลี่ยนแปลงสิทธิ์ในการเข้าใช้ระบบ

3.ขาดเครื่องมือค้นหาหรือสอบถามสิทธิ์ในการเข้าใช้ระบบที่ง่าย และสะดวก

SoftwareBugsจัดเป็นช่องโหว่หลักที่ควรให้ความสาคัญ มีข้อบกพร่อง ตัวอย่างคือ

1.BufferOverrun

2.BoundaryCondition

3.Calculation Error

ช่องโหว่ที่เกิดขึ้นในระบบ

-ระบบปฎิบัติการไม่ได้รับการซ่อมเสริมอย่างสม่าเสมอ

-ไม่มีการอัพเดทโปรแกรม Anti-virusอย่างสม่าเสมอ

-การปรับแต่งค่าคุณสมบัติของระบบผิดพลาด

การโจมตี Attackคือ การกระทาบางอย่างที่อาศัยความได้เปรียบจากช่องโหว่ของระบบ เพื่อเข้าคุกคามการทางานของระบบ เพื่อให้ระบบเกิดความเสียหาย หรือเพื่อโจรกรรมสารสนเทศ การโจมตีชนิดสาคัญ คือ

MaliciousCodeorMalware

  -สแกนหมายเลข IP Address ระบบที่มี MaliciousCodeฝังตัวอยู่

   -การท่องเว็บไซต์ ระบบที่มี MaliciousCodeฝังตัวอยู่

   -ไวรัส

   -อีเมล์

-Hoaxesคือ การปล่อยข่าวหลอกลวง ซึ่งนอกจากการปล่อยข่าวรื่องการแพร่ระบาดของไวรัสคอมพิวเตอร์ท่าม่มีอยู่จริงแล้ว ในอีเมล์ข่าวหลอกลวงดังกล่าว ยังได้แนบโปแกรมไวรัสไปด้วย ทาให้ผู้รับติดเชื้อไวรัสคอมพิวเตอร์ทันทีที่เปิดอ่านอีเมล์BackDoorsorTrapDoorคือ เส้นทางลับที่จะช่วยให้ผู้โจมตีหรือผู้บุกรุกเข้าระบบได้โดยไม่ผ่านกระบวนการตรวจสอบ การเจาะรหัสผ่าน Password Cracking คือ การบุกรุกเข้าไปในระบบคอมพิวเตอร์ของผู้ใช้ใดๆ โดยใช้วิธีเจาะรหัสผ่าน เริ่มต้นจากคัดลอกไฟล์ SAM (Security Account Manager) ซึ่งเป็นไฟล์ที่ใช้เก็บรหัสผ่านของผู้ใชในรูปแบบที่ถูกเข้ารหัส (Encrypt) แล้วจากนั้นผู้บุกรุกจะทาการถอดรหัส(Decrypt) ด้วยอัลกอริธึมถอดรหัสชนิดต่างๆจนกว่าจะได้รหัสที่ถูกต้อง

-Brute Force Attack เป็นการพยายามเปรียบเทียบคาดเดารหัสผ่าน โดยการนำคีย์ที่เป็นไปได้ทั้งหมดมาจัดหมู่

-Dictionary Attack เป็นการโจมตีแบบ Brute Force ที่คาดเดารหัสผ่านจากขอบเขตที่แคบลง นั่นคือคาดเดาจากคำในพจนานุกรม

-Denial-of-Service คือ การปฎิเสธการให้บริการของระบบ เป็นการโจมตีโดยใช้วิธีส่งข้อมูลจำนวนมากไปยังเป้าหมาย ทำให้แบนวิดธ์เต็มจนไม่สามารถให้บริการต่อได้

-สาหรับระบบปฎิบัติการ WindowsXPไฟล์ SAMจะอยู่ในไดเรกเทอรี่ Windows/System32/Config/SAM(ส่วนระบบปฎิบัติการ Windowsรุ่นอื่นๆ

-การโจมตีโดยการส่ง Message or Packet จำนวนมากไปยังเป้าหมาย เพื่อให้ Server or Router ต้องจัดการกับ Message จำนวนมากจนไม่สามารถให้บริการแก่ Client อื่นได้

-การโจมตีโดยการส่ง Message or Packet เดี่ยวโดยให้ Message ดังกล่าวทำลายระบบการทำงานของServer or Router ซึ่งMessage or Packet นี้จะต้องมีประสิทธิภาพเพียงพอที่จะทำให้ระบบล่มได ้

-การโจมตีที่เรียกว่า Distributed Denial-of-Service(DDoS) เป็นการโจมตีที่รุนแรงกว่า 2 วิธีแรก เนื่องจากใช้เครื่องคอมพิวเตอร์มากกว่าหนึ่งเครื่องโจมตีพร้อมกัน นั้นทำให้ระบบเครือข่ายล่มอย่างรวดเร็ว

.โปรแกรมจัดการที่เรียกว่า “Handler Program” เป็นโปรแกรมสาหรับสั่งให้ Zombie Program โจมตีเป้าหมาย

-โปรแกรมโจทตีที่เรียกว่า“Zombie Program” เป็นโปรแกรมที่ทำหน้าที่โจมตี โดยการส่งMessage or Packet ไปยังเครื่องเป้าหมาย

-การโจมตีแบบนี้จะแกะรอยเพื่อหาผู้โจมตีได้ยาก และผู้โจมตีจะทาลาย Zombie Program หลังจากที่ทาการโจมตีเรียบร้อยแล้ว

เทคนิคที่ทำให้เข้าถึงระบบเป้าหมายที่ไม่ได้รับอนุญาตได้โดยใช้ IP Address ของ Server/Host ที่เชื่อถือได้เป็นต้วหลอกล่อ กล่าวคือ ผู้บุกรุกจะต้องใช้เทคนิคต่างๆ ในการค้นหาหมายเลข IP Address ที่น่าเชื่อถือในเครือข่ายสาธารณะ เมื่อพบ IP Address ของServer ที่น่าเชื่อถือแล้วก็นำมาใส่ในส่วน Header ของ Packet ข้อมูลโดยการดัดแปลงแล้วส่งไปยังระบบเป้าหมาย ซึ่งเข้าใจว่าเป็น Packet ข้อมูลที่มาจาก Server ที่เชื่อถือได้

เรียกอีกอย่างว่า “Man-in the-Middle” เป็นการโจมตีที่ผู้โจมตีจะใช้วิธีคอยติดตาม Packet จากเครือข่าย จากนั้นดักจับ Packet ดังกล่าวมาทำการดัดแปลงให้เป็น

ของตน (แต่ยังแสดงให้เห็นว่าเป็น Packet ของผู้ส่งเดิม) แล้วส่งกลับไปยังเครือข่ายเหมือนเดิม เมื่อผู้รับส่งข้อมูลกลับไป จะทำให้ผู้โจมตีได้รับข้อมูลนั้นด้วยเช่นกัน

-วิธีการนี้นิยมนามาใช้ดักจับคีย์ของการเข้ารหัสข้อมูลในการรับ-ส่งข้อมูลสาคัญผ่านเครือข่าย

Spam เป็นการใช้อีเมล์เพื่อการโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการ ซึ่งอาจสร้างความราคาญให้กับผู้ใช้ ในบางครั้งอาจมีการแนบ ไวรัสและเวิร์ม มากับอีเมล์ด้วย

-Mail Bombing เป็นการโจมตีทางอีเมล์อีกรูปแบบหนึ่ง ซึ่งมีลักษณะการทาลายแบบ DoS นั่นคือ ผู้โจมตีจะส่งอีเมล์จานวนมหาศาลไปยังระเป้าหมาย เพื่อให้ระบบไม่สามารถให้บริการคาร้องขอรายอื่นได้

เป็นโปรแกรมหรืออุปกรณ์ที่สามารถอ่าน ติดตาม และดักจับข้อมูลที่วิ่งอยู่ในเครือข่ายได้ ก็จะขโมยข้อมูลดังกล่าวไปใช้ประโยชน์ในทางที่ผิด หรืออาจใช้ในการสร้างความเสียหายให้กับระบบได้อีกด้วย

ผู้โจมตีไม่มีความจาเป็นที่จะต้องมีความรู้ความชานาญเกี่ยวกับcomputer แต่อย่างใดขอเพียงแค่มีจิตวิทยาในการพูดและการแสดงออกระดับหนึ่งก็สามารถที่จะการทาการโจมตีได้แล้วและการโจมตีในลักษณะนี้นั้นยังสามารถป้องกันได้ยากเป็นอย่างมากเพราะว่ามันเกี่ยวข้องกับตัวบุคคลไม่ใช่ระบบcomputer

หรือ บัฟเฟอร์ล้น เป็นการโจมตีโดยการส่งข้อมูลเข้าสู่ระบบจานวนมากเกินกว่าเนื้อที่ในบัฟเฟอร์ จึงทาให้ผู้โจมตีจะฉวยโอกาสนี้ในการสั่งให้ระบบทาตามคาสั่งที่ส่งไปควบคุม หรือสั่งให้ระบบหยุดให้บริการ

เป็นการโจมตีโดยการขโมยข้อมูลที่จัดเก็บอยู่ใน Cache ของโปรแกรม Web Browser โดยผู้โจมตีจะสร้างไฟล์ Cookies ที่เป็นอันตรายขึ้นมา แล้วบันทึกไว้ในเครื่องของผู้ใช้ทันทีที่เข้าไปเยี่ยมชมเว็บไซต์ที่เป็นอันตราย จากนั้นไฟล์ Cookies จะคอยส่งข้อมูลใน Cache ไปให้กับผู้โจมตี

เป็นการโจมตีโดยการพยายามเจาะช่องโหว่ที่องค์กรยังไม่ได้เผยแพร่การค้นพบช่องโหว่ดังกล่าวต่อสาธารณะ หรือยังไม่ได้แจ้งข่าวช่องโหว่ต่อผู้พัฒนาซอฟต์แวร์

คือซอฟต์แวร์หรือโปรแกรมที่มุ่งร้ายต่อเป้าหมาย ถูกออกแบบมาให้ทาหน้าที่สร้างความเสียหายทาลายมัลแวร์ เรียกว่า Malicious Software or Malicious Code

-มัลแวร์ เรียกว่า Malicious Software or Malicious Code มีหลายชนิด ได้แก่

-ประตูลับ (Back Door) หรือ Trap Door คือ เส้นทางลับที่จะช่วยให้ผู้โจมตีหรือบุกรุกเข้าระบบได้โดยไม่ผ่านกระบวนการตรวจสอบของระบบ

-ระเบิดเวลา (Logic Bomb) คือ เป็นโค้ดโปรแกรมที่ถูกฝังอยู่ในโปรแกรมอื่น รอเวลาจนกว่าจะเกิดเหตุการณ์ใดๆ ที่กาหนดไว้ระเบิดเวลาก็จะทาการแทรกตัวเองไปกับแอปพลิเคชันหรือระบบปฎิบัติการ

-ม้าโทรจัน (Trojan Horse) คือ โปรแกรมที่ไม่สามารถแพรกระจายตัวเองไปยังคอมพิวเตอร์เครื่องอื่นได้ แต่จะใช้วิธีการแฝงตัวอยู่ในลักษณะของไฟล์หรือโปรแกรม เพื่อหลอกให้ผู้ใช้เปิดไฟล์หรือดาวน์โหลดมาใช้งาน

ประกอบไปด้วยโค้ดหรือชุดคาสั่งที่ฝังอยู่ในแหล่งฝังตัว(Host Program/File)

-จะเริ่มทางานก็ต่อเมื่อ Host Program/File ถูกรัน

-จะสาเนาตัวเองเมื่อ Host Program/File ถูกรัน

วงจรชีวิตของไวรัสคอมพิวเตอร์ สามารถแบ่งออกเป็น 4 ระยะ คือ

-ระยะไม่เคลื่อนไหว(Dormant Phase) เป็นระยะที่โปรแกรมไวรัสจะหยุดนิ่ง ไม่กระทาการใดๆ ยังไม่ถูกกระตุ้นให้ทางานนั่นเอง

-ระยะแพร่กระจาย(Propagation Phase) เป็นระยะที่โปรแกรมไวรัสคัดลอกตัวเองไปแนบหรือฝังอยู่กับโปรแกรมอื่น หรือฝังในหน่วยความจาใดๆ ขึ้นอยู่กับหน้าที่ของไวรัส

-ระยะถูกกระตุ้น (Triggering Phase) เป็นระยะที่โปรแกรมถูกกระตุ้นให้ทางานตามคาสั่ง โดยเหตุการณ์ต่างๆ ที่จะเป็นตัวกระตุ้นการทางาน

-ระยะทางาน (Execution Phase) เป็นระยะการทางานของโปรแกรมไวรัส เป็นระยะที่เห็นผลของการทางาน เช่น ปรากฏข้อความบนจอภาพ หรือรูปภาพในโฟลเดอร์หายไป

1.Mark ทาหน้าที่ป้องกันการติดไวรัสอื่น

2.Infection Mechanism เป็นกลไกที่ทาหน้าที่คัดลอกตัวเองไปฝังหรือแนบกับโปรแกรม/ไฟล์ สรุปทาหน้าที่แพร่กระจาย

3.Trigger คือ เงื่อนไขในการกระตุ้นให้ไวรัสทางาน

4.Payload การกระทาที่มุ่งร้ายต่อเป้าหมาย

1.mory Resident Virus เป็นไวรัสที่ฝังตัวอยู่ในหน่วยความจำหลัก

2.rogram File Virus เป็นไวรัสที่ฝังตัวอยู่กับไฟล์โปรแกรมใดๆ

3.lymorphic Virus เป็นไวรัสที่สามารถซ่อนลักษณะและเปลี่ยนพฤติกรรทไปเรื่อยๆเพื่อเลี่ยงการตรวจจับ

4.oot Sector Virus เป็นไวรัสที่ฝังตัวอยู่ในส่วน Boot Sector ของฮาร์ดดิสก์ที่จัดเก็บโปรแกรมระบบปฎิบัติการ ซึ่งจะถูกอ่านเมื่อมีการเริ่มต้นเปิดเครื่อง

5.ealth Virus เป็นไวรัสที่ถูกออกแบบมาให้สามารถซ่อนตัวเองจากการตรวจจับ