AYAT AKTIF DAN AYAT PASIF

 Kedua-dua ayat ini berlainan bentuk stuktur perkataannya tetapi mempunyai maksud sama.

Ayat aktif ialah ayat yang menekankan objek. Dalam ayat aktif, ‘pelaku’ terletak di hadapan (sebagai subjek ayat) manakala ‘benda yang kena buat’ terletak di belakang (sebagai predikat ayat)

Ayat aktif ialah ayat yang kata kerja berawalan ‘meN’ , ‘men…kan’ dan ‘men…I’. Contohnya: Ali sedang memancing ikan. (Ali ialah pelaku di depan dan ikan ialah benda kena buat)

Ayat pasif menerangkan benda atau orang yang dikenakan perbuatan ke atasnya. Maksudnya, dalam ayat pasif, ‘benda yang kena buat’ terletak di hadapan (sebagai subjek ayat) manakala ‘pelaku’ terletak di belakang (sebagai predikat). Bentuk ayat pasif ialah:

tidak berawalan men- dan didahului kata ganti diri pertama dan kata ganti diri kedua.

Contohnya:

i.                    Bola itu saya tendang.

ii.                   Borang itu perlu anda isi.

berawalan di- dan diikuti kata sendi oleh serta kata ganti diri ketiga.

Contohnya:

i.                    Baju itu dibasuh oleh kakak.

ii.                   Meja besar itu ditolak oleh mereka.

Ayat pasif terdiri daripada:

(a)             ayat pasif diri pertama, iaitu ayat yang kata kerjanya tidak berawalan men- dan didahului kata ganti diri pertama seperti aku, kami, kita, saya, dan sebagainya.

(b)            ayat pasif diri kedua, iaitu ayat yang kata kerjanya tidak berawalan men- dan didahului kata ganti diri kedua seperti awak, anda, kamu, engkau, dan sebagainya.

(c)            ayat pasif diri ketiga, iaitu ayat yang kata kerjanya berawalan di-, diikuti kata sendi oleh serta kata ganti diri ketiga seperti ia, dia, beliau, baginda, dan sebagainya.

Kedua-dua ayat aktif dan pasif membawa maksud yang sama walaupun bentuknya berbeza.