BAB 8 : PEMBANGUNAN DAN PERPADUAN UNTUK KESEJAHTERAAN

Menyelesaikan masalah ekonomi dan sosial antara kaum, kawasan dan wilayah

Membasmi kemiskinan tanpa mengira kaum

Menambahkan pendapatan rakyat

Menyediakan peluang pekerjaan/ Membuka peluang pekerjaan

Merapatkan jurang ekonomi

Menghapuskan identiti kaum mengikut fungsi ekonomi

Rapatkan jurang perbezaan antara kaum, Kawasan dan wilayah

Kadar kemiskinan menurun dari[ada 49.3% (1970) kepada 17.1% (1990)

Kadar Keluaran Dalam Negeri Kasar (KDNK) meningkat ke 5.8% setahun

KDNK secara umumnya meningkat daripada RM21 548 (1970) kepada RM59 155 (1990)

Pendapatan perkapita secara umumnya meningkat daripada RM1 109 (1970) kepada RM6 189 (1990)

Modal saham Bumiputera meningkat daripada 2.4% (1970) kepada 20.3% (1990)

Kapasiti pengeluaran syarikat semakin meningkat 

Permintaan tenaga kerja mahir turut meningkat di pasaran.

Produktiviti/ kualiti perkhidmatan dan barangan meningkat

Pelaburan modal oleh sektor swasta mempercepatkan pembangunan ekonomi negara

Industri berorientasi eksport meningkat

Contoh Tenaga Nasional Berhad/ Lembaga Hasil Dalam Negeri/ Telekom Malaysia

Inferens: Sektor swasta lebih cekap daripada sektor awam

Bebanan kewangan kerajaan juga dikurangkan

Kerajaan boleh mengalihkan tumpuan terhadap pembangunan sektor lain.