Tkanki roślinne (tylko tkanki okrywające)

Występują na powierzchni wszystkich organów roślinnych, są naturalnymi barierami ochronnymi, które izolują wnętrze rośliny od środowiska zewnętrznego.

Pośredniczą w wymianie sustancji między wnętrzem rośliny a środowiskiem zewnętrznym

skórka - pierwotna tkanka okrywająca; tkanka żywa; okrywa organy o budowie pierwotnej. Skórka pędu, czyli łodygi, liści i organów generatywnych (odpowiadających za rozmnażanie rośliny) nosi nazwę epidermy. Natomiast skórka korzenia to ryzoderma

korkowica - wtórna tkanka okrywająca, jest tkanką niejednorodną, zbudowaną częściowo z komórek martwych.

u większości roślin zbudowana jest z jednej warstwy żywych komórek

zewnętrzne ściany są zwykle grubsze i powleczone kutykulą, która chroni roślinę m.in. przed nadmiernym wyparowaniem wody

wymiana gazowa między wnętrzem rośliny a środowiskiem zewnętrznym zachodzi przez aparaty szparkowe

epiderma większości roślin lądowych nie ma chloroplastów, nie pełni funkcji asymilacyjnej; jej komórki są przezroczyste, co pozwala na przenikanie światła do głębiej położonego miękiszu

okrywa korzenie roślin; zbudowana z jednej warstwy żywych komórek

chroni wewnętrzne tkanki korzenia

pobiera wodę i sole mineralne z roztworu glebowego

komórki ryzodermy nie mają na powierzchni warstwy kutykuli; zawierają duże wakuole; celulozowo-pektynowe ściany komórkowe są bardzo cienkie;

komórki ryzodermy wytwarzają włośniki - długie wyrostki, które zwiększają powierzchnię chłonną korzenia

brak aparatów szparkowych

tkanka niejednorodna, zbudowana z komórek żywych i martwych; okrywa organy o budowie wtórnej

zbudowana z miazgi korkotwórczej (felogenu), miękiszu (felodermy) i korka (felemu)

felogen wytwarza dwa pozostałe składniki korkowicy (feloderma po wewnętrznej stronie, a korek po zewnętrznej stronie felogenu)

korek jest główną warstwą o znaczeniu ochronnym