οι θεοί των Ελλήνων

Οι θεοί των Ελλήνων ζούσαν στον Όλυμπο, έπιναν νέκταρ και έτρωγαν αμβροσία. Αρχηγός των θεών και των ανθρώπων ήταν ο Ζευς ή Δίας. Ήταν ο μικρότερος γιος του Κρόνου και της Ρέας. Επειδή ο Κρόνος φοβόταν ότι κάποιο από τα παιδιά του θα του έπαιρνε το θρόνο του αποφάσισε να τα καταπίνει. Η Ρέα θύμωσε και όταν γέννησε τον Δία του έδωσε να καταπιεί μια πέτρα που είχε τυλίξει με τα σπάργανα. Ο Δίας μεγάλωσε σε μια σπηλιά στην Κρήτη.

_{Λέγονται διάφορα για το πώς μεγάλωσε ο Δίας στην σπηλιά. Άλλοι λένε πως τον μεγάλωσε η Γαία, άλλοι πως μεγάλωσε με το γάλα της κατσίκας Αμάλθειας και με τη βοήθεια των νυμφών του δάσους. Επειδή ο Δίας έκλαιγε δυνατά οι νύμφες κάλεσαν τους Κουρήτες, ξωτικά με περίεργη μορφή, κι όταν έκλαιγε ο Δίας χόρευαν έναν χορό με κραυγές και χτυπούσαν τα όπλα τους για να μην ακούσει ο Κρόνος το κλάμα του και του κάνει κακό.}

ήταν ο θεός της Θάλασσας, των γλυκών νερών και των πηγών. Σύμβολο του Ποσειδώνα ήταν η Τρίαινα με την οποία τάραζε τα νερά της θάλασσας, όταν θύμωνε και σήκωνε πελώρια κύματα. Οι Έλληνες έφτιαχναν τους ναούς του Ποσειδώνα κυρίως κοντά στη Θάλασσα.

Εκτός από την Αρμονία, ο Άρης από την Αφροδίτη απέκτησε δύο γιους, τον

Δείμο (τρόμο) και τον Φόβο, οι οποίοι τον συντρόφευαν πάντα και παρευρίσκονταν

σε κάθε μάχη.

Τα φεγγάρια του πλανήτη Άρη ονομάζονται Δείμος και Φόβος.

Οι αρχαίο πίστευαν ότι η είσοδος στον κάτω κόσμο γινόταν από λίμνες και ποταμούς. Η πρώτη περίπτωση είναι αυτή του Κωκυτού ποταμού και

της λίμνης της Στυγός στην Πελοπόννησο και η δεύτερη και γνωστότερη αυτή του Αχέροντα και της Αχερουσίας λίμνης στην Θεσπρωτία.